تعیین نوع و وزن خطای متن ترجمۀ فارسی به انگلیسیِ گوگل‌ترجمه در بندهای فرایند رابطه‌ای توسط الگوی پیشنهادی ارزیابی ترجمه har از منظر دستور نقش‌گرای هلیدی

گوگل‌ترجمه، خدماتی از شرکت گوگل است که برای ترجمه‌ بخشی از یک متن به زبانی دیگر به‌کار می‌رود که همانند هر ابزار ترجمه خودکار دیگر، مرزها و محدودیت‌های خود را دارد. این تحقیق که برگرفته شده از رساله دکتری‌ است، خطاهای دستوری و معناییِ ده بند فرایند رابطه‌ای را از منظر فرانقش متنی، تجربی و ترتیب سازه‌ای با استفاده از الگوی اندازه‌گیری خطای har که توسط نویسندگان طراحی شده، بررسی و تجزیه و تحلیل می‌کند. ابتدا بندها از لحاظ به‌کارگیری شش فرایند مختلف نظام گذرایی شامل فرایندهای مادی، ذهنی، رفتاری، بیانی، وجودی و رابطه‌ای طبقه‌بندی گردیدند، از میان 500 بند بررسی شده، 122 بند متعلق به فرایند رابطه‌ای بود. از آنجا که از این تعداد، تناسب تعداد بندهای شناخته-شناسای بی‌نشان نسبت به بندهای شناخته-شناسای نشاندار و تناسب تعداد بندهای حامل-شاخص بی‌نشان نسبت به حامل-شاخص نشاندار، چهار به یک بوده است و همچنین با توجه به تناسب تعداد خطاهای جدی کد 2، 3، 4 و 6، نسبت به تعداد کل خطاهای موجود در بندهای بی‌نشان و نشاندارِ این فرایند، در این تحقیق، برای به‌تصویر کشیدن نتیجه مشابه رسالۀ نویسنده، 4 بند بی‌نشان و یک بند نشاندار با مشارکین شناخته-شناسا و 4 بند بی‌نشان و یک بند نشان‌دار با مشارکین شاخص-حامل جهت تجزیه و تحلیل از منظر دستور نقش‌گرای نظام‌مند هلیدی انتخاب آگاهانه گشته‌اند. با بررسی این ده بند این نتیجه به‌دست آمد که در فرایند رابطه‌ای شناخته-شناسا‌ی بی‌نشان و نشان‌دار و حامل-شاخص بی‌نشان و نشان‌دار، خطاهای جدی کدهای 2، 3، 4 و 6 که مستقیماً به فرانقش متنی و تجربی مرتبط می‌گردند نسبت به کد خطاهای دیگر کمتر است یعنی فرانقش تجربی و متنی توسط گوگل‌ترحمه به‌طور قابل ملاحظه‌ای در بندهای فرایند رابطه‌ای در نظر گرفته می‌شود.