استعاره در غزلیات حافظ از منظر ترجمه های عربی آن به قلم الشواربی و شبلی

استعاره به عنوان یکی از مسائل زبانی، همواره مورد توجه دانشمندان اسلامی بوده است و نگاه به آن از گذشته تا به امروز به طور کامل تغییر کرده است به ویژه با انتشار نظریه لیکاف و جانسون، و رویکرد جدید آن‌ها، استعاره وارد حوزه زبانشناسی شناختی می‌شود. بر اساس این رویکرد استعاره‌ها سیستم مفهومی ذهن انسان را که متاثر از فرهنگ و تجربیات وی است در قالب زبان منعکس می‌کنند. در همین راستا باید اشاره کرد یکی از مشکلات ترجمه شعر و به طور اخص شعر حافظ، زبان و مفاهیم فرهنگی آن است.