بررسی برگردان اسلوب تاکیدی قصر با نفی (لا) و استثناء (الّا) در برخی ترجمه‌های انگلیسی قرآن بر اساس روش هم‌ارزی ساختاری هاوس

بررسی اسلوب تاکید، به ‌عنوان یک مقوله ادبی-بلاغی در ترجمه‌های قرآن می‌تواند اتفاق، اختلاف، رسایی یا نارسایی معادل‌های آن‌ها را براساس نظریات موجود در این علم نشان دهد. با توجه به موقعیت این اسلوب در زبان مبدا، نقد و ارزیابی معادل‌های قصر براساس مولفه ساختاریِ الگوی متن‌گرایی هاوس می‌تواند راه‌گشای ترجمه دقیق‌تر در این زمینه باشد. بررسی وجه تاکیدی مزبور در ترجمه‌های انگلیسی شاکر، ایروینگ و هلالی-محسن‌خان با این معیار که بر گزینش ساختار هم‌ارز با متن مبدا استوار است، علی رغم نشان دادن ضعف در برخی موارد، پرده از برخورد نسبتاً موفق آن‌ها در برقراری تعادل‌ مذکور بر می‌دارد. در آیات مزیّن به قاعده قصر از طریق نفی (لا) و استثناء (الّا)، با رعایت تکنیک‌هایی چون نفی صحیح، توجه به جایگاه مقصور و مقصورعلیه و در ادامه اعمال تاکید روی مقصورعلیه، می‌توان با استفاده از قیود تشدیدی چون only، merely و but قبل از معادل مقصور‌علیه، ترجمه مناسبی به لحاظ ساختار تاکیدی ارائه داد. گرچه اعجاز بیانی قرآن، تفاوت‌های زبان‌شناختی و نقش خود مترجم در ترجمه متعادل و یا نامتعادل این ادوات تاثیر مشهودی دارد، اما با توجه به موقعیت زبانی تاکید در متن مبدا، بهره‌گیری از روش ترجمه آشکار هاوس تناسب خوبی در این حوزه ایجاد می‌کند.