تفاوت های گفتمانی دیدگاه‌های ترجمه ناپذیری قرآن کریم

ترجمه قرآن کریم همواره موافقان و مخالفانی داشته است. عده‌ای معتقد بوده اند منشا ترجمه قرآن تعالیم عصر نبوی است و عده‌ای دیگر قرآن کریم را ترجمه ناپذیر دانسته اند. صرف نظر از ادلۀ دو طرف، گفتمان‌های موجود در جامعه نیز در دیدگاه‌های بیان شده موثر بوده است. این تاثیرات گاهی ایجابی بوده، ولی در غالب موارد در تقابل با پیدایش گفتمانی دیگر، و در نتیجه سلبی و تدافعی بوده است. گفتمان‌های شکل گرفته در قرن دوم و سوم غالباً فقهی و کلامی بودند؛ در مقابل، در سده‌ چهاردهم به دلیل تهاجمات فرهنگی–اعتقادی گسترده نسبت به مسلمانان شاهد غلبه گفتمان‌های فرقه‌ای و سیاسی-اجتماعی هستیم. ظهور دیدگاه ترجمه ناپذیری قرآن با رویکردهای گفتمانی متفاوت را می‌توان ناشی از عوامل اجتماعی و بافتی متفاوت این دو دوره دانست. توجه به حفظ لفظ قرآن برای انتقال معنا، ترس از استفاده ابزاری از ترجمه، و در نهایت وظیفه پاسداری از دین، موجب شد عالمان مسلمان برای جلوگیری از انحراف دینی نظریه ترجمه ناپذیری قرآن کریم را ارائه کنند.