تاثیر یک برنامه ارتقای مهارت مثبت‌نگری بر امید به زندگی در بیماران مبتلا به نارسایی مزمن قلبی

سابقه و هدف: بیماری نارسایی مزمن قلبی و پیامدهای جسمانی و روانی ناشی از آن سبب کاهش امید به زندگی بین بیماران مبتلا می‌شود؛ بنابراین، پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر یک برنامه ارتقای مهارت مثبت‌نگری بر امید به زندگی در بیماران مبتلا به نارسایی مزمن قلبی انجام شده است. مواد و روش‌‌ها: در این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی‌سازی شده؛ 72 بیمار مبتلا به نارسایی مزمن قلبی بستری در بخش‌ داخلی c مرکز درمانی چمران شهر اصفهان با روش نمونه‌گیری تصادفی با استفاده از جدول اعداد تصادفی در دو گروه آزمون (36 نفر) و کنترل (36 نفر) ارزیابی شده‌اند. برنامه ارتقای مهارت مثبت‌نگری در طول 6 جلسه انجام شده است. ابزار جمع‌آوری داده‌ها مقیاس امید به زندگی اسنایدر (shs) بوده که این پرسش‌نامه در سه مرحله، قبل، بلافاصله و یک ماه پس از انجام مداخله توسط بیماران پاسخ داده شده‌اند. داده‌ها با نرم افزار spss نسخه 22 با استفاده از آزمون آماری توصیفی، آنالیز واریانس با اندازه‌گیری‌های مکرر و آنالیز واریانس چند متغیره تجزیه و تحلیل شده‌اند. سطح معناداری در این مطالعه 0.05 >p در نظر گرفته شده است. یافته‌ها: بر طبق نتایج حاصل از این مطالعه میانگین نمره امید به زندگی و ابعاد آن درگروه مداخله در مرحله بلافاصله بعد و یک ماه پس از مداخله به نسبت قبل از مداخله افزایش معناداری نشان داده است (0.001>p)؛ در حالی‌ که در گروه کنترل میانگین نمره امید به زندگی و ابعاد آن در زمان‌های بیان‌شده تفاوت آماری معناداری به دست نداده است (0.05

effect of a positivity skill improvement program on life hope levels among patients suffering from chronic heart failure

background and objective: chronic heart failure and its physical and psychological consequences, would decrease life hope levels life expectancy among the patients. therefore, the present study was conducted to determine the effect of a positivity skill improvement program on life hope levels life expectancy among patients suffering from chronic heart failure.materials and methods: in the present randomized clinical trial, 72 chronic heart failure patients who were hospitalized at the internal ward c of chamran hospital of isfahan were selected using a randomized sampling method and then divided into two groups of intervention (n=36) and control (n=36) using the table of random numbers. positivity skill improvement program was conducted during 6 sessions. the data gathering tool was snyder’s hope scale (shs), which was completed by the patients in three stages, namely before, right after, and one month after the intervention. data were analyzed using spss software version 22 through descriptive statistical tests, variance analysis with repeated measures, and multivariate variance analysis. the level of significance was set at p < 0.05.results: according to the results of this study, the average score of life hope level and its dimensions in the intervention group showed a significant increase in the immediate post-intervention phase and one month after the intervention compared to before the intervention (p0.05).conclusion: considering the effect of positivity skill improvement program on increasing life hope levels in patients suffering from chronic heart failure, it is recommended that nurses perform this intervention for hospitalized heart failure patients.