بررسی نگرش دانشجویان بهداشت نسبت به آموزش مجازی در دوره پاندمی کرونا

مقدمه: پاندمی بیماری کووید- 19 به عنوان پدیدهای نوظهور، مشکلات عدیده ای در زمینه آموزش ایجادکرد. آموزش مجازی موضوعی است که تا پیش از شیوع کرونا به طور جدی موردتوجه متولیان آموزش ودانشجویان قرارنگرفته بود. اهداف:پژوهش حاضر با هدف بررسی نگرش دانشجویان بهداشت دانشگاه علوم پزشکی سمنان، نسبت به آموزش مجازی در دوره پاندمی کرونا در سال 1400 به اجرا درآمد. مواد و روش ها: در این پژوهش مقطعی، با روش نمونه گیری آسان و در دسترس، 83 دانشجوی بهداشت دانشگاه علوم پزشکی سمنان در نیم سال اول تحصیلی ،1400-1401 وارد مطالعه شدند. تمامی مشارکت کنندگان پرسشنامه رضایت نامه آگاهانه و پرسشنامه روا و پایای »بررسی نگرش دانشجویان به آموزش مجازی« را تکمیل نمودند. داده های پژوهش توسط نرم افزار -27spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج: بیش از 70 درصد دانشجویان معتقد بودند که آموزش مجازی جایگزین مناسبی جهت آموزش سنتی و حضور استاد و صحبت های استاد در کلاس درس حضوری نیست. با اینکه دانشجویان متاهل، نگرش مثبتی به آموزش مجازی داشتند، اما دانشجویان مجرد نگرش کاملا منفی به آموزش مجازی داشتند(0/028=p). همچنین مشارکت کنندگان متاهل به صورت معنی داری بیش از دانشجویان مجرد به آموزش مجازی اهمیت می دادند(0/028=p). نتیجه گیری: یافته های مطالعه حاضر حاکی از آن است که آموزش مجازی جایگزین مناسبی برای آموزش سنتی نیست. از آنجا که آموزش مجازی، مستلزم تامین امکانات بیشماری است، لذا تا فراهم نمودن زیرساخت های مربوطه، نتیجه بخش بودن آموزش های مجازی ناممکن به نظر میرسد و انجام مطالعات بیشتری در این خصوص پیشنهاد می گردد.

examining the attitude of health students toward virtual education during the corona pandemic period

background: the covid-19 pandemic has given rise to myriad challenges, particularly in the realm of education. virtual education, an area that was not seriously considered by education authorities and students before the spread of the coronavirus, has become a significant subject of interest.  objectives: the present research was conducted with the aim of examining the attitudes of health science students at semnan university of medical sciences towards virtual education during the covid-19 pandemic in the year 2021.  methods: in this cross-sectional study, 83 health science students at semnan university of medical sciences were enrolled during the first semester of the academic year 2021-2022 using a convenient and accessible sampling method. all participants completed a conscious satisfaction questionnaire and the assessment of students' attitudes towards virtual education questionnaire, which is reliable and valid. the research data were analyzed using spss-27 software.  results: over 70% of the students believed that virtual education is not a suitable substitute for traditional education, including in-person teaching and interactions with the instructor in a physical classroom. although married students had a positive attitude towards virtual education, unmarried students held a significantly more negative attitude (p-value=0.028). additionally, married participants attributed more importance to virtual education compared to unmarried individuals (p-value=0.028).  conclusions: the findings of this study indicate that virtual education is not a suitable replacement for traditional education. considering that virtual education requires numerous facilities, its effectiveness will be challenging until the necessary infrastructure is provided. further studies in this regard are recommended.