بررسی تعداد ضربان قلب و جذب ریوی در اسکن پرفیوژن میوکارد با دی پیریدامول در بیماران مشکوک به بیماری کرونر قلب و ارتباط آن‌ها با عوامل خطر بالینی

زمینه: یافته‌های غیرتصویربرداری در اسکن پرفیوژن میوکارد (mpi) ممکن است در بیماران مشکوک به بیماری کرونر قلب (cad) کمک کننده باشند. هدف از این مطالعه بررسی تعداد ضربان قلب و جذب ریوی و ارتباط آن‌ها با عوامل خطر بالینی در این بیماران بود.مواد و روش‌ها: 354 بیمار (98 مرد و 256 زن) غیرسیگاری بدون سابقه بیماری ریوی و مشکوک به cad که برای انجام mpi با دی پیریدامول در سال 1401 به پزشکی هسته‌ای کوثر سنندج مراجعه کرده بودند مورد بررسی قرار گرفتند. ضربان قلب استراحت (rhr)، حداکثر ضربان قلب بعد از تزریق دی پیریدامول (phr) و نسبت جذب ریه به قلب (lhr) در فاز استرس اندازه‌گیری شده و ارتباط آن‌ها با سن، جنس، شاخص توده بدن، دیابت، پرفشاری خون و چربی خون بالا در دو گروه با اسکن طبیعی و غیرطبیعی بررسی شدند.یافته‌ها: در بیماران مبتلا به دیابت یا پرفشاری خون، rhr بطور معنی‌داری بالاتر از بیماران غیردیابتی و غیر فشار خونی بود. ارتباط معنی‌دار phr تنها با سن و جنس مشاهده شد (0/0001p<). در آنالیز رگرسیون چند متغیری، همبستگی معنی‌دار بین lhr با اسکن غیرطبیعی (0/03=p) و جنس مذکر (0/01=p) دیده شد.  نتیجه‌گیری: گرچه دیابت و پرفشاری خون باعث افزایش rhr می‌شدند ولی تنها عوامل موثر بر phr، سن و جنس بودند به‌طوری که کمترین پاسخ ضربان قلب به دی پیریدامول در افراد مسن و مردان مشاهده شد. علاوه بر اسکن غیرطبیعی، جنسیت مذکر نیز احتمال lhr غیرطبیعی را افزایش می‌داد.

evaluation of heart rate and pulmonary uptake in dipyridamole myocardial perfusion imaging in patients with suspected coronary artery disease and their relationship with clinical risk factors

background: non-imaging findings in myocardial perfusion imaging (mpi) may be helpful in patients with suspected coronary artery disease (cad). the aim of this study was to investigate heart rate and pulmonary uptake and their relationship with clinical risk factors in these patients.materials and methods: a total of 354 non-smokers (98 men and 256 women) with suspected cad and no history of lung disease who were referred to kowsar nuclear medicine center in sanandaj in 2022 for mpi with dipyridamole were examined. resting heart rate (rhr), peak heart rate after dipyridamole injection (phr) and lung-to-heart ratio (lhr) in the stress phase were measured and their relationship with age, gender, bmi, diabetes, hypertension and hyperlipidemia was evaluated in two groups –those with normal and those with abnormal scans.results: patients with diabetes or hypertension had a significantly higher rhr compared to the non-diabetes non-hypertension cases. phr had a significant relationship only with age and gender (p<0.0001). in the multivariate regression analysis, a significant correlation was observed between lhr and abnormal scan (p=0.03) and male gender (p=0.01).conclusion: although diabetes and hypertension increased rhr, the only factors affecting phr were age and gender, so that the lowest heart rate response to dipyridamole was observed in older adults and men. in addition to an abnormal scan, male gender also increased the likelihood of an abnormal lhr.