بررسی مقایسه‌ای پارامترهای آسیب اکسیداتیو و متابولیزم فرآورده گلبول قرمز در دو محیط cpda1 و cpd+sagm در طول مدت ذخیره‌سازی

سابقه و هدف گلبول‌های قرمز در طول مدت نگهداری دچار یکسری تغییرات مورفولوژیک و عملکردی شده که می‌تواند سبب کاهش بقا و کاهش عملکرد آن گردد که اصطلاحاً به آسیب ذخیره گلبول قرمز معروف می‌باشد. آسیب‌های اکسیداتیو و تغییرات متابولیکی گلبول قرمز در طی نگهداری از دلایل اصلی این آسیب‌ها می‌باشند. در این تحقیق به بررسی آسیب ذخیره گلبول قرمز با استفاده از پارامترهای آسیب اکسیداتیو و متابولیزم در دو گروه گلبول قرمز حاوی  cpda1و گلبول قرمز حاوی cpd+sagm پرداخته شد.مواد و روش‌هادر این مطالعه تجربی که در سال 1400 در مرکز تحقیقات سازمان انتقال خون انجام گردید، 5  فرآورده گلبول قرمز دارای cpda1 و 5 فرآورده دیگر حاوی cpd+sagm ، به صورت تصادفی ساده انتخاب شد و به ارزیابی پارامترهای آسیب اکسیداتیو و متابولیزم تا 42 روز نگهداری در فواصل زمانی روزهای صفر، 2، 7، 14، 21، 28، 35 و 42 پرداخته شد. در هر بار نمونه‌برداری، اندازه‌گیری پارامترها به صورت 2 بار تکرار انجام گردید. برای مقایسه متغیرها در هر نوبت اندازه‌گیری بین گروه‌ها از آزمون‌های آماری تی- مستقل و من ویتنی و برای ارزیابی روند تغییرات داخل گروهی از آزمون واریانس دو طرفه با اندازه‌گیری تکراری استفاده شد.یافته‌هافعالیت آنزیم لاکتات دهیدروژناز (ldh) و غلظت لاکتات در گروه cpd+sagm  به مراتب افزایش کمتری را نسبت به گروه cpda1 نشان داد (0.05 >p). هم‌چنین غلظت گلوکز و میزان ph نیز در گروه cpd+sagm نسبت به گروه cpda1 کاهش کمتری را نشان می داد (0.05 >p). در مقایسه دو به دو گروه‌ها ، غلظت مالون دی‌آلدئید (mda) و غلظت توتال اکسیدان در روزهای مختلف نگهداری گلبول قرمز به خصوص از روز هفتم به بعد در گروه cpd+sagm نسبت به گروه cpda1 افزایش کمتری را نشان داد (0.05 >p). نتیجه گیری            به نظر می‌رسد که sagm توانسته بود با حفظ متابولیزم و کاهش آسیب اکسیداتیو سبب کاهش آسیب ذخیره گلبول قرمز نسبت به گروه cpda1 شود که می‌تواند منجر به حفظ بهتر بقا و ارتقاء کیفیت این فرآورده در طول مدت ذخیره‌سازی گردد. البته نیاز به انجام مطالعه‌های تکمیلی بیشتری در سطوح in vitro و in vivo می‌باشد. 

comparative analysis of oxidative damage and metabolic parameters in red blood cells stored in cpda1 and cpd+sagm

a b s t r a c tbackground and objectivesduring storage, red blood cells (rbcs) undergo a series of morphological and functional changes that diminish their survival and function, and collectively are known as red blood cell storage lesion. oxidative damage and metabolic changes in rbcs are the main causes of this lesion. this study aimed to evaluate rbc storage lesion using oxidative and metabolic parameters in two distinct preservation systems: cpda1 and cpd combined with sagm.materials and methodsin this experimental study, carried out at the blood transfusion research center, five rbc units containing cpda1 and five with cpd+sagm were selected through simple random sampling. oxidative and metabolic parameters were evaluated over a 42-day storage period, with evaluations conducted on days 0, 2, 7, 14, 21, 28, 35, and 42. for each sampling point, parameter measurements were performed in duplicate. independent t-tests and mann-whitney tests were used to compare variables at each time between groups. a two-way variance test with repeated measures was employed point to evaluate the trend of changes within the group over time.resultsthe findings indicated that the activity of lactate dehydrogenase (ldh) and the concentration of lactate exhibited a markedly lower increase in the cpd+sagm group compared to the cpda1 group (p<0.05). furthermore, the glucose concentration and ph exhibited a less reduction in the cpd+sagm group than in the cpda1 group (p<0.05). in a pairwise group, comparison of malondialdehyde (mda) and total oxidant concentration showed a less increase in the cpd+sagm group when compared to the cpda1 group across various days of rbc storage, particularly from the day 7 onward (p<0.05).conclusions  the results of this study showed that sagm more effectively mitigates the rbc storage lesion compared to cpda1 by maintaining metabolic activity and reducing oxidative damage. this may contribute to better preservation of rbc survival and improvement of the quality during storage. however, further studies are required at both in vitro and in vivo levels.