>
Fa   |   Ar   |   En
   اثر عصاره برگ گیاه کرفس بر سطح سرمی هورمون های تیروییدی در موش صحرایی نر  
   
نویسنده کوتی وسام ,آهنگرپور اکرم ,قاسمی برون مریم ,صادق نژادی سحر ,عباسی زهرا ,شانکی زیبا ,حسن زاده نوحی زهرا ,اسدی سامانی مجید
منبع مجله دانشگاه علوم پزشكي بابل - 1393 - دوره : 16 - شماره : 11 - صفحه:44 -50
چکیده    سابقه و هدف: کرفس گیاه دارویی با خاصیت آنتی اکسیدانی و غنی از فلاونویید می باشد. از آنجایی که فلاونویید ها بر عملکردهای فیزیولوژیک بدن و به ویژه بر عملکرد تیرویید تاثیر فراوانی دارند، لذا این مطالعه به منظور بررسی اثر عصاره آبی الکلی برگ کرفس بر سطح سرمی هورمون های تیروییدی انجام شد.مواد و روشها: در تحقیق تجربی حاضر 40 سر موش صحرایی نر به 5 گروه 8 تایی کنترل، شم (دریافت کننده سرم فیزیولوژیک) و گروه های تجربی دریافت کننده عصاره کرفس با دوزهای mg/kg 50، 100 و 200 تقسیم شدند. عصاره برگ کرفس به مدت 21 روز و به روش گاواژ تجویز گردید. یک روز پس از آخرین گاواژ، نمونه های خونی از طریق خون گیری از قلب جمع آوری شدند و پس از تهیه سرم، سطح هورمون های t3 ، t4 و tsh به روش الیزا سنجش گردید. یافته ها: در موش های دریافت کننده عصاره برگ کرفس با دوز mg/kg 50 و 100 ، سطح سرمی هورمون های t3(به ترتیبng/dl 04/0±95/0 و ng/dl 06/0±95/0) و t4 (به ترتیب µg/dl 85/0±42/5 و µg/dl 89/0±87/5) کاهش (05/0(p < و tsh (به ترتیب µiu/ml 06/0±93/1 و µiu/ml 08/0±96/1) افزایش معناداری (001/0(p < را نسبت به گروه کنترل (به ترتیب 33/0±63/1، 43/0±96/8 و 10/0±11/1) داشته است. در موش های دریافت کننده عصاره با دوز mg/kg 200 ، سطح سرمی هورمون t4 (45/0±90/5) کاهش معنی داری را نسبت به گروه کنترل نشان داد (01/0p < )؛ اما سطح سرمی هورمون های t3 و tsh تغییرات معنی داری را با گروه کنترل نشان نداد.نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان داد که عصاره برگ کرفس موجب کاهش سطح هورمون های تیروییدی می شود؛ لذا می تواند در تنظیم پرکاری تیرویید مورد توجه قرار گیرد.
کلیدواژه کرفس ,تری یدوتیرونین ,تیروکسین ,هورمون محرک تیرویید ,موش صحرایی
آدرس دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز, ایران, دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز, ایران, دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز, ایران, دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز, ایران, دانشگاه بوعلی سینا, ایران, دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد, ایران, دانشگاه علوم پزشکی شیراز, ایران, دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد, ایران
 
     
   
Authors
  
 
 

Copyright 2023
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved