>
Fa   |   Ar   |   En
   اثر عصاره هیدروالکلی برگ کرفس بر کنترل باروری و نسبت جنسی نوزادان در موش صحرایی نر  
   
نویسنده اسدی سامانی مجید ,کوتی وسام ,قاسمی برون مریم ,آهنگرپور اکرم ,حردانی آمنه ,امیرزرگر اشرف ,زمانی مریم
منبع مجله دانشگاه علوم پزشكي بابل - 1393 - دوره : 16 - شماره : 4 - صفحه:43 -49
چکیده    سابقه و هدف: گیاه کرفس (apium graveolens) در طب سنتی بعنوان محرک اشتها و قدرت جنسی بوده و به اثر آن در سقط جنین و عادت ماهیانه اشاره شده است. این گیاه با دارا بودن ترکیبات شناخته شده گیاهی می تواند گزینه ای برای کنترل باروری باشد. لذا این مطالعه به منظور بررسی اثر عصاره برگ کرفس بر کنترل باروری و نسبت جنسی نوزادان در موش صحرایی نر انجام شد. مواد و روشها: این مطالعه تجربی بر روی 20 سر موش صحرایی نر که به صورت تصادفی به 4 گروه 5 تایی تقسیم شدند، انجام گردید. گروه کنترل هیچ دوزی دریافت نکرد. گروه شم 1 میلی لیتر سالین نرمال (بعنوان حلال عصاره) و گروههای تجربی 1 و 2 به ترتیب دوز 100 و 200 mg/kg/bw عصاره هیدرو‌الکلی برگ کرفس را به مدت 5 هفته بصورت گاواژ دریافت کردند. پس از جفت‌گیری هر موش نر با 2 موش ماده سالم، تعداد ماده‌های زایمان کرده و تعداد نوزادان ثبت گردید و جنسیت نوزادان 30 روز پس از تولد ثبت و مورد مقایسه قرار گرفت. یافته ها: تعداد موش‌‌های زایمان کرده در گروه های تجربی نسبت به گروه کنترل تفاوت معنی داری نشان نداد. میانگین تعداد نوزادان در گروه‌های تجربی دریافت کننده دوز 100 و 200 mg/kg عصاره کرفس (به ترتیب 25/0±25/4 و 32/0±50/4) نسبت به گروه کنترل (26/0±11/7) کاهش معنی‌‌داری نشان داد (05/0?p). نسبت نوزادان نر به ماده در گروه تجربی دریافت کننده دوز 100 mg/kg عصاره کرفس (30/0±93/2) نسبت به کنترل (11/0±98/0) افزایش معنی داری نشان داد (05/0?p). نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان داد که مصرف کرفس در جنس نر باعث کاهش تعداد نوزادان شده و با دوز معین در نرزایی موثر است و از آنجاییکه بر زایمان تاثیر نمی گذارد، احتمالا در کنترل باروری بصورت ایمن مفید خواهد بود.
کلیدواژه کرفس ,باروری ,نسبت جنسی ,موش صحرایی نر
آدرس دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد, ایران, دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز, ایران, دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز, ایران, دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز, ایران, دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز, ایران, دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز, ایران, دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز, ایران
 
     
   
Authors
  
 
 

Copyright 2023
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved