|
|
مقایسه روش درمان ترومبولیتیک و آنژیوپلاستی اولیه در بیماران مبتلا به انفارکتوس حاد میوکارد
|
|
|
|
|
نویسنده
|
رمضانی میرسعید ,پورآریا سلمی ,جلالی فرزاد ,امین کامیار ,قلی نیا همت ,جعفری پور ایرج
|
منبع
|
مجله دانشگاه علوم پزشكي بابل - 1403 - دوره : 26 - شماره : 1 - صفحه:1 -10
|
چکیده
|
سابقه و هدف: درمان استاندارد در مبتلایان به انفارکتوس حاد میوکارد، برقراری مجدد جریان خون در عروق بسته میباشد که از طریق آنژیوپلاستی و ترومبولیتیک تراپی امکان پذیر میباشد. اما حتی در کشورهای پیشرفته نیز هنوز بخشی از بیماران به دلیل مشکلات دسترسی به مراکز دارای قابلیت انجام آنژیوپلاستی اولیه و آماده نبودن بخش آنژیوگرافی، درمان مداخلهای کرونر نمیشوند که میتواند به عواقب نامطلوب همراه شود. لذا این مطالعه به منظور مقایسه نتایج درمانی آنژیوپلاستی اولیه و درمان با ترومبولیتیک انجام شد.مواد و روشها: این مطالعه مقطعی بر روی 291 بیمار دچار انفارکتوس میوکارد با صعود قطعه st (st elevation myocardial infarction= stemi) مراجعه کننده به مراکز درمانی تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی بابل انجام شد. بیماران تحت درمان percutaneous coronary intervention (pci) اولیه (213 نفر) و یا درمان ترومبولیتیک (78 نفر) از نظر اطلاعات دموگرافیک و بالینی بدو مراجعه، میزان مرگ و میر، حوادث قلبی عروقی عمده، نیاز به pci مجدد، نیاز به بستری مجدد بررسی و با هم مقایسه شدند.یافتهها: میانگین سنی بیماران 11/90±60/55 سال بود و 72% بیماران مرد بودند. pci مجدد بر روی همان رگ در گروه primary percutaneous coronary intervention (ppci)، 11% (6 مورد) و در گروه ترومبولیتیک تراپی، 23% (7 مورد) بوده است. بستری مجدد به علت درد قفسه سینه و تنگی نفس در گروه ppci، 30% (59 نفر) و در گروه ترومبولیتیک تراپی، 39% (38 نفر) بوده است. شانس مرگ و میر در بیماران با درمان ترومبولیتیک نسبت به pci، 1/38 برابر بود (0/56=p، 1/38=or) که معنیدار نبود. همچنین با افزایش ef به طور معنیداری شانس مرگ و میر کاهش یافت (0/001=p، 14/64=or). ejection fraction (ef) و functional class (fc) بین دو گروه از لحاظ آماری اختلاف معنیداری نداشت. میانگین فاصله زمانی شروع درد تا مراجعه به بیمارستان و دریافت ترومبولیتیک به ترتیب 147±276 و 5±33 دقیقه و در گروه pci به ترتیب 169±323 و 6±37 دقیقه بود. شانس سکته قلبی (mi) مجدد در بیماران با درمان ترومبولیتیک نسبت به ppci، 1/53 برابر بود (0/54=p، 1/53=or) که معنیدار نبود.نتیجهگیری: بر اساس نتایج این مطالعه در هر دو گروه در صورتی که بیمار در زمان کوتاهی از شروع درد به بیمارستان مراجعه نموده باشد، نتایج درمانی بهتر بوده است. میزان mi مجدد و mi روی همان رگ در دو گروه تفاوت نداشت.
|
کلیدواژه
|
مداخله عروق کرونر از راه پوست، درمان ترومبولیتیک، انفارکتوس میوکارد
|
آدرس
|
دانشگاه علوم پزشکی بابل واحد توسعه تحقیقات, بیمارستان آیت اله روحانی, ایران, دانشگاه علوم پزشکی بابل, کمیته تحقیقات دانشجویی, ایران, دانشگاه علوم پزشکی بابل واحد توسعه تحقیقات, بیمارستان آیت اله روحانی, ایران, دانشگاه علوم پزشکی بابل واحد توسعه تحقیقات, بیمارستان شهید بهشتی, ایران, دانشگاه علوم پزشکی بابل واحد توسعه تحقیقات, بیمارستان آیت اله روحانی, ایران, دانشگاه علوم پزشکی بابل واحد توسعه تحقیقات, بیمارستان آیت اله روحانی, ایران
|
پست الکترونیکی
|
iraj595@yahoo.com
|
|
|
|
|
|
|
|
|
a comparison of thrombolytic therapy and primary angioplasty in patients with acute myocardial infarction
|
|
|
Authors
|
ramezani ms ,pouraria s ,jalali f ,amin k ,gholinia h ,jafaripour i
|
Abstract
|
background and objective: the standard treatment for patients with acute myocardial infarction is to reestablish blood flow in the blocked vessels, which is possible through angioplasty and thrombolytic therapy. however, even in developed countries, some patients still do not undergo coronary interventional therapy due to difficulties in accessing centers capable of performing primary angioplasty and the lack of prepared angiography departments, which can lead to undesirable consequences. therefore, this study was conducted to compare the therapeutic outcomes of primary angioplasty and thrombolytic therapy.methods: this cross-sectional study was conducted on 291 patients with st segment elevation myocardial infarction (stemi) referred to medical centers under the auspices of babol university of medical sciences. patients undergoing primary percutaneous coronary intervention (ppci) (n=213) or thrombolytic therapy (n=78) were evaluated and compared in terms of demographic and clinical information at the time of referral, mortality rate, major cardiovascular events, need for repeat pci, and need for readmission.findings: the mean age of the patients was 60.55±11.90 years and 72% of the patients were male. repeat single-vessel pci was 11% (6 cases) in the primary percutaneous coronary intervention (ppci) group and 23% (7 cases) in the thrombolytic therapy group. readmission due to chest pain and shortness of breath was 30% (59 cases) in the ppci group and 39% (38 cases) in the thrombolytic therapy group. the odds of mortality in patients treated with thrombolytic therapy compared to pci were 1.38 times (p=0.56, or=1.38), which was not significant. furthermore, the odds of mortality decreased significantly with increasing ef (p=0.001, or=14.64). ejection fraction (ef) and functional class (fc) were not significantly different between the two groups. the average time interval from onset of pain to hospital admission and thrombolytic therapy was 276±147 and 33±5 minutes, respectively, and in the pci group it was 323±169 and 37±6 minutes, respectively. the odds of recurrent myocardial infarction (mi) in patients treated with thrombolytic therapy were 1.53 times higher than in patients treated with ppci (or=1.53, p=0.54), which was not significant.conclusion: according to the results of this study, treatment outcomes in both groups were better if the patient had visited the hospital within a short time from the onset of pain. the rate of recurrent mi and single vessel mi did not differ between the two groups.
|
Keywords
|
percutaneous coronary intervention ,thrombolytic therapy ,myocardial infarction
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|