|
|
تاثیر برنامه آموزشی مبتنی بر مشارکت مجازی بر استرس و اضطراب والدین دارای نوزاد نارس بستری در بخش مراقبت ویژه نوزادان
|
|
|
|
|
نویسنده
|
زاهدپاشا یدالله ,ارزانی افسانه ,خفری ثریا ,درویش آسیه ,اسمعیلی سمیه
|
منبع
|
مجله دانشگاه علوم پزشكي بابل - 1398 - دوره : 21 - شماره : 1 - صفحه:364 -371
|
چکیده
|
سابقه و هدف: تولد نوزاد نارس به دلیل عدم آمادگی فیزیکی، عاطفی و روانی، موجب بروز استرس زیادی در والدین شده و میتواند عواقبی را برای والد و نوزاد به همراه داشته باشد. از آنجائیکه برخی از والدین مشکل محدودیت شرکت در برنامههای آموزش حضوری را دارند، لذا این مطالعه به منظور اثربخشی برنامه آموزشی مبتنی بر مشارکت مجازی بر استرس والدین دارای نوزاد نارس انجام شد.مواد و روش ها: این مطالعه نیمه تجربی بر روی 80 نفر از والدین دارای نوزاد نارس بستری در بخش مراقبت ویژه بیمارستان کودکان امیرکلا و آیت اله روحانی بابل، که به صورت تصادفی به دو گروه 40 نفری مداخله و کنترل تقسیم شدند، انجام گرفت. والدین گروه مداخله بصورت غیرهمزمان، محتوای برنامه آموزشی مبتنی بر مشارکت مجازی را در قالب گروههای تلگرامی، طی 4 روز دریافت کردند. برای گروه کنترل هیچ مداخلهای به غیر از روشها و حمایتهای معمول بخش انجام نشد. سپس هر دو گروه در روزهای سوم و هفتم و برای گروه مداخله در روز سیزدهم نیز، پرسشنامههای اضطراب موقعیتیخصیصهای (نمره16040) و مارگارت(نمره 15531) تکمیل و مورد مقایسه قرار گرفتند.یافتهها: نتایج نشان داد که نمره استرس والدین در گروه آزمون از (21/68 ±118/97) به (27/27 ±86) کاهش یافت (0/001>p). در گروه کنترل از (30/44 ±103/76) به (31/821 ±99/91) تغییر یافت که این اختلاف معنی دار نبود. در بررسی اثر زمان بر روی زیرمقیاس های استرس والدین، مولفه های تنش زا بودن تجارب والدین، در مورد ارتباط با نوزاد و نقش والدی، تجارب والدین در مورد رفتار، ظاهر و درمان نوزاد و تنش مربوط به محیط بخش در مادران و پدران، میانگین نمره پرسشنامههای مربوطه از روز سوم تا روز سیزدهم تغییر معنی داری داشت (0/001>p). نمره اضطراب موقعیتی والدین در گروه آزمون از (4/63 ±45/68) به (3/54 ±46/63) و در گروه کنترل از (6/38 ±46/25) به (5/21 ±46/83) تغییر یافت و نمره اضطراب خصیصه ای والدین در گروه آزمون از (5/91 ±43/88) به (5/59 ±43/97) و در گروه کنترل از (5/92 ±43/18) به (6/63 ±42/17) تغییر یافت که این اختلاف معنی دار نبود.نتیجهگیری: نتایج مطالعه نشان داد که آموزش از طریق مشارکت مجازی موجب کاهش استرس والدین دارای نوزاد نارس بستری می شود.
|
کلیدواژه
|
استرس، اضطراب، نوزاد نارس، برنامه آموزشی، مشارکت مجازی، بخش مراقبت ویژه نوزادان.
|
آدرس
|
دانشگاه علوم پزشکی بابل, پژوهشکده سلامت, مرکز تحقیقات بیماریهای غیرواگیر کودکان, ایران, دانشگاه علوم پزشکی بابل, پژوهشکده سلامت, مرکز تحقیقات مراقبتهای پرستاری, ایران, دانشگاه علوم پزشکی بابل, پژوهشکده سلامت, مرکز تحقیقات بهداشت باروری و ناباروری, ایران, دانشگاه علوم پزشکی تهران, دانشکده پرستاری و مامایی, گروه پرستاری داخلی-جراحی و علوم پایه, ایران, دانشگاه علوم پزشکی بابل, کمیته تحقیقات دانشجویی, ایران
|
پست الکترونیکی
|
somayeh4242@gmail.com
|
|
|
|
|
|
|
|
|
The Effectiveness of Training Program Based on Virtual Participation on Stress and Anxiety of Parents with Premature Infants Hospitalized in Neonatal Intensive Care Units
|
|
|
Authors
|
Zahedpasha Y ,Arzani A ,Khafri S ,Darvish A ,Esmaeili S
|
Abstract
|
BACKGROUND AND OBJECTIVE: Due to lack of physical, emotional and psychological preparation, premature birth may cause a lot of stress for parents and may have consequences for both parents and infants. Since some parents have difficulty participating in facetoface training programs, this study was conducted to determine the effectiveness of a training program based on virtual participation on stress and anxiety of parents with premature infantsMETHODS: This quasiexperimental study was performed among 80 parents of premature infants admitted to Amirkola Children's Hospital and Ayatollah Rouhani Hospital, who were randomly assigned to intervention and control groups with 40 participants in each group. The parents of the intervention group received the content of the virtual participation training program asynchronously in the form of Telegram groups within four days. The control group received no intervention other than the usual methods and support of the ward. Then, the StateTrait Anxiety Inventory (score 40160) and the Parental Stress Scale (score 31155) were completed and compared on the third and seventh days for both groups and on 13th day for the intervention group.FINDINGS: Results showed that parental stress score decreased from (97.118 ±21.68) to (86.27 ±00.27) (p<0.001) in the intervention group. In the control group, it changed from (76.103 ±30.44) to (91.99 ±31.82), which was not significant. In investigation of the effect of time on parental stress subscales, the mean scores of the questionnaires showed a significant difference from day 3 to day 13 in regard with the components of stressful parental experiences, relationship with the infant and parental role, parental experiences about behavior, appearance and treatment of the infant, and environmental stress (p<0.001). The parental state anxiety score in the intervention group changed from (45.68 ±4.63) to (46.63 ±3.54) and in the control group from (46.25 ±6.38) to (46.83 ±5.21), and the parental trait anxiety score in the intervention group changed from (43.88 ±5.91) to (43.97 ±5.59) and in the control group from (43.18 ±5.62) to (42.17 ±6.63), which was not significant.CONCLUSION: The results of the study showed that training program based on virtual participation reduces the stress of parents with premature infants.
|
Keywords
|
Stress ,Anxiety ,Premature Infant ,Training Program ,Virtual Participation ,Neonatal Intensive Care Unit
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|