اثر مستقل و ترکیبی تمرین هوازی و عصاره سیر بر سطح کلیوی عامل رشد اندوتلیال عروقی و عامل رشد تبدیل بتا - 1 در موش‌های صحرایی پیر

زمینه و هدف : پیری با آنژیوژنز آسیب دیده، گلومرواسکلروز و افزایش ابتلا به آسیب نفروتوکسیک همراه است. این مطالعه به منظور تعیین اثر مستقل و ترکیبی تمرین هوازی شنا و عصاره سیر بر سطح کلیوی عامل رشد اندوتلیال عروقی (vegf) و عامل رشد تبدیل بتا-1 (tgf β-1) در موش های صحرایی پیر انجام شد. روش بررسی : در این مطالعه تجربی 35 سر موش صحرایی نر پیر (50-48 هفته ای) از نژاد ویستار به صورت تصادفی در گروه های کنترل، شم، تمرین هوازی، عصاره سیر (2.5 گرم بر کیلوگرم وزن بدن) و تمرین هوازی + عصاره سیر (2.5 گرم بر کیلوگرم وزن بدن) قرار داده شدند. حیوانات با تمرین شنا به مدت 60 دقیقه، 3 روز در هفته به مدت 8 هفته ورزش داده شدند. سطح کلیوی vegf و tgf β-1 به روش الایزا تعیین شد.یافته ها : 8 هفته تمرین شنا، مصرف مکمل سیر و ترکیبی از دو مداخله با افزایش معنی دار سطح vegf و کاهش معنی دار tgf β-1 در بافت کلیه موش های پیر همراه بود (p<0.05). بین اثر مستقل و ترکیبی این مداخله ها بر سطح tgf β-1 و vegf کلیوی موش های پیر تفاوت آماری معنی داری مشاهده نشد.نتیجه گیری : به نظر می رسد بخشی از اثر حفاظتی تمرین منظم شنا، مصرف مکمل سیر و ترکیبی از دو مداخله بر فرایند پیری کلیه به توانایی این مداخله ها در کاهش tgf β-1 و تنظیم مثبتvegf مربوط است.