وضعیت شاخص‌های پریودنتال در مبتلایان به آرتریت روماتوئید تحت درمان با داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی

زمینه و هدف: پریودنتیت و آرتریت روماتوئید دو بیماری التهابی مزمن هستند که با یکدیگر ارتباط دارند. با توجه به شباهت بین این دو بیماری، داروهای مصرف شده در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید می‌تواند بر شاخص‌های پریودنتال این بیماران اثرگذار باشد. این مطالعه به منظور تعیین وضعیت شاخص‌های پریودنتال در مبتلایان به آرتریت روماتوئید تحت درمان با داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی انجام شد.روش بررسی: این مطالعه مقطعی مقایسه‌ای روی 68 بیمار مبتلا به آرتریت روماتوئید در سه گروه درمان تک دارویی (20 نفر)، دو دارویی (24 نفر) و سه دارویی (24 نفر) و 20 فرد سالم با شاخص پلاک زیر 35 درصد در شهر اردبیل طی در شش‌ماه دوم سال 1400 انجام شد. گروه تک‌دارویی شامل متوتروکسات یا هیدروکسی کلروکین، دودارویی شامل ترکیبی از متوتروکسات با هیدروکسی کلروکین یا ادالیمومب یا اینفلکسیمب و سه‌دارویی شامل ترکیبی از متوتروکسات و هیدروکسی کلروکین با آدالیمومب یا آلتبرل یا سولفاسالازین یا لفلونامید بودند. شاخص‌های پریودنتال شامل شاخص پلاک (plaque index: pi)، از دست رفتن اتصالات کلینیکی بین لثه و دندان (clinical attachment loss: cal)، شاخص لثه‌ای (gingival index: gi) و خونریزی حین پروبینگ (bleeding on probing: bop) ارزیابی شدند.یافته‌ها: شاخص‌های پریودونتال در مقایسه بین سه گروه با درمان‌های تک دارویی، دو دارویی و سه دارویی تفاوت آماری معنی‌داری نشان نداد. میانگین شاخص bop در گروه کنترل به‌طور معنی‌داری در مقایسه با سه گروه مصرف کننده دارو بیشتر بود (p<0.05). میانگین شاخص cal و gi بین گروه کنترل در مقایسه با گروه‌های مصرف کننده دارو تفاوت آماری معنی‌داری نشان ندادند. مقدار میانه شاخص pi در گروه کنترل 29.6 و در گروه درمان دودارویی 42.3 تعیین شد که این تفاوت از نظر آماری معنی‌دار بود (p<0.05).نتیجه‌گیری: مصرف داروهای ایمونوساپرسیو بر شاخص‌های پریودنتال بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید اثری نداشت.

periodontal indices in patients with rheumatoid arthritis undergoing immunosuppressive therapy

background and objective: periodontitis and rheumatoid arthritis are two chronic inflammatory diseases that are interrelated. given the similarities between these conditions, the medications used by patients with rheumatoid arthritis (ra) may affect their periodontal indices. this study aimed to evaluate the periodontal index status in patients with ra undergoing immunosuppressive therapy.methods: this comparative cross-sectional study was conducted on 68 patients with ra in three treatment groups (20 on monotherapy, 24 on dual therapy, and 24 on triple treatment) and 20 healthy individuals with a plaque index (pi) below 35% in ardabil, iran during the second half of 2021. the monotherapy group included methotrexate or hydroxychloroquine; the dual therapy group included combinations of methotrexate with hydroxychloroquine, adalimumab, or infliximab; and the triple therapy group included combinations of methotrexate and hydroxychloroquine with adalimumab, etanercept, sulfasalazine, or leflunomide. periodontal indices, including plaque index (pi), clinical attachment loss (cal), gingival index (gi), and bleeding on probing (bop), were assessed.results: there were no statistically significant differences in periodontal indices among the three treatment groups (monotherapy, dual therapy, and triple therapy). the mean bop index in the control group was significantly higher compared to the three medication groups (p<0.05). there were no statistically significant differences in the mean cal and gi indices between the control group and the medication groups. the median pi in the control group was 29.6, and in the dual therapy group, it was 42.3, which was statistically significant (p<0.05).conclusion: the use of immunosuppressive drugs did not have a significant effect on the periodontal indices of patients with rheumatoid arthritis.