ارزیابی شیوع اختلال زیاده خوری بعد از عمل جراحی باریاتریک

زمینه و هدف: عمل‌های جراحی باریاتریک یکی از موثرترین روش‌ها برای درمان چاقی‌های مفرط است. عدم کاهش وزن مناسب و یا بازگشت وزن در بیماران یکی از چالش‌های بعد از جراحی است که ممکن است با اختلالات خوردن بعد از عمل ارتباط داشته باشد. این مطالعه به منظور ارزیابی شیوع اختلال زیاده خوری (binge eating: be) بعد از عمل جراحی باریاتریک در شهر گرگان انجام شد.روش بررسی: این مطالعه توصیفی تحلیلی روی 133 بیمار (میانگین سنی 9.78±42.65 سال) که از سال 1392 لغایت 1398 برای درمان چاقی به بیمارستان دکتر موسوی شهرستان گرگان مراجعه نموده و توسط یک جراح تحت عمل جراحی باریاتریک  قرار گرفته بودند؛ انجام شد. طی تماس تلفنی از بیماران برای مصاحبه، معاینه و تکمیل پرسشنامه دعوت به‌عمل آمد. پس از کسب رضایت آگاهانه، قد و وزن فعلی افراد به روش استاندارد اندازه‌گیری و پرسشنامه اختلال زیاده‌خوری تکمیل شد. متغیرهای نوع عمل جراحی، قد و وزن قبل از عمل از پرونده بیمار استخراج و ثبت گردید. شیوع اختلال زیاده خوری در بیماران جراحی شده در دو گروه با و بدون بازگشت وزن مقایسه گردید.یافته‌ها: تعداد 44 نفر (33.1%) بازگشت وزن داشتند. اختلال be متوسط یا شدید در 59 نفر (44.4%) تعیین شد. شیوع این اختلال در بیماران دارای بازگشت وزن به‌طور معنی‌داری بیشتر از بیماران بدون بازگشت وزن بود (p<0.05). شانس بازگشت وزن در افراد دارای اختلال be متوسط و شدید به ترتیب 3.7 و 3.9 برابر افراد بدون اختلال be بود. ارتباط آماری معنی‌داری بین متغیرهای جنس، تحصیلات، شغل و وضعیت تاهل با be مشاهده نشد؛ اما در بین افراد دارای بازگشت وزن، شغل خانه‌داری با این اختلال ارتباط آماری معنی‌داری داشت (p<0.05).نتیجه‌گیری: اختلال زیاده‌خوری به عنوان عاملی موثر در بازگشت وزن بیماران در سال‌های پس از جراحی به ویژه در افراد خانه‌دار مطرح است.

evaluating the prevalence of binge eating disorder following bariatric surgery

background and objective: bariatric surgeries are among the most effective methods for treating obesity. a key postoperative challenge is insufficient weight loss or weight regain, which may be associated with eating disorders after surgery. this study was conducted to evaluate the prevalence of binge eating (be) disorder following bariatric surgery in gorgan, iran.methods: this descriptive analytical study was performed on 133 patients (mean age = 42.65±9.78 years) who underwent bariatric surgery performed by a single surgeon for the treatment of obesity at dr. mousavi hospital in gorgan, iran, during 2013-2019. patients were invited for an interview, physical examination, and to complete a questionnaire via a phone call. after obtaining informed consent, participants’ current height and weight were measured using a standard method, and the binge eating disorder scale (beds) was completed. variables, such as the type of surgery and preoperative height and weight were extracted and recorded from patients’ medical records. the prevalence of be disorder was compared between patients with and without weight regain.results: out of 133 participants, 44 (33.1%) experienced weight regain. moderate or severe be disorder was identified in 59 individuals (44.4%). the prevalence of be disorder was significantly higher in patients with weight regain compared to those without (p<0.05). the odds of ratios (ors) for weight regain were 3.7 and 3.9 times higher in individuals with moderate and severe be disorder, respectively, compared to those without the disorder. no statistically significant association was observed between be disorder and variables, such as gender, education, occupation, and marital status. however, among individuals who experienced weight regain, being a housewife had a statistically significant association with the disorder (p<0.05).conclusion: be disorder is a significant factor in patient weight regain in the years following surgery, particularly among housewives.