پایش غیرتهاجمی آمادگی قلبی تنفسی و ارتباط آن با شاخص‌های چاقی شکمی مردان

زمینه و هدف: چاقی شکمی عامل خطر جدی در بیماری‌های قلبی عروقی به‌شمار می‌رود که ارتباط معکوسی با حداکثر اکسیژن مصرفی (vo2 max) دارد. این مطالعه به منظور پایش غیر تهاجمی آمادگی قلبی تنفسی و ارتباط آن با چاقی شکمی مردان در سنین مختلف انجام شد.روش بررسی: در این مطالعه توصیفی تحلیلی مردان 6020 ساله به روش خوشه‌ای از نواحی مختلف مراکز سه استان قزوین، آذربایجان شرقی و همدان انتخاب شدند. حجم نمونه به روش مورگان و به تعداد 384 مرد از هر استان بود که در چهار رده سنی 20 تا 29 سال، 30 تا 39 سال، 40 تا 49 سال و 50 تا 59 سال تقسیم شدند. توان هوازی آزمودنی‌ها با روش‌های بروس، راکپورت، گام شمار و پرسشنامه بین المللی فعالیت بدنی (ipaq) بررسی شد. همچنین شاخص‌های نسبت کمر به قد (whtr)، نسبت کمر به لگن (whr)، شاخص چربی بدن (bai)، شکل بدن بر اساس سطح (sbsi) و شاخص توده بدنی (bmi) سنجیده شد.یافته‌ها: بین vo2 max دسته‌های سنی مختلف در هر سه استان و همچنین خود استان‌ها تفاوت آماری معنی‌داری یافت شد (p<0.05). همچنین در شاخص‌های چاقی شکمی، بین دسته‌های سنی مختلف در استان‌های مذکور bmi ، bai ، whtr و whr تفاوت آماری معنی‌داری داشتند (p<0.05). vo2 max براوردی در هر سه استان با شاخص‌های چاقی شکمی فقط با sbsi ارتباط معکوس معنی‌دار نداشت.نتیجه‌گیری: کاهش سطح فعالیت بدنی و در راستای آن آمادگی قلبی تنفسی منجر به افزایش شاخص‌های چاقی شکمی در رده سنی مختلف شد که نشان‌دهنده ارتباط معکوس معنی‌دار vo2 max با شاخص‌های چاقی مرکزی غیر از sbsi است.

A non-invasive monitoring of cardiorespiratory fitness and its relationship with abdominal obesity indices in men

Background and Objective: Inactivity and physical inactivity can be one of the main causes of obesity, especially abdominal obesity, hypertension, cardiovascular disease. Abdominal obesity is a serious risk factor for cardiovascular disease which being inversely related to VO2 max (maximal oxygen consumption). This study was done to determine the noninvasive monitoring of cardiorespiratory fitness and its association with abdominal obesity in men.Methods: In this descriptiveanalytical study, men aged 2060 years were selected by cluster sampling from different areas of the centers of the three provinces including Qazvin, East Azarbajan and Hamedan in Iran. In accordance with Morgan method, the sample size was 384 men from all provinces which were divided into four age groups. Aerobic power of subjects was assessed by utilizing Bruce, Rockport, Pedometer and International Physical Activity Questionnaire (IPAQ). Waisttoheight ratio (WHtR), Waisttohip ratio (WHR), Body adiposity index (BAI), SurfaceBased Body Shape Index (SBSI) and body mass index (BMI) was measured for each subject.Results: Based on the results, in all three provinces as well as the provinces themselves, VO2 max was significantly different between different age groups (P<0.05). Also, in abdominal obesity indices, a significant difference was in abdominal obesity indices BMI, WHR, WHtR and BAI (P<0.05). There was a significant inverse correlation of the VO2 max with central obesity indices, except for the SBSI.Conclusion: Reducing physical activity and consequent cardiorespiratory fitness led to an increase in abdominal obesity indices in different age groups that shows a significant inverse correlation of the VO2 max with central obesity indices, except for the SBSI.