اثربخشی درمان راه‌حل ‌محور بر خودکارآمدی والدگری و تحمل پریشانی مادران دارای فرزند مبتلابه سلیاک

زمینه و هدف: بیماری های غیرقابل علاج و مزمن مانند سلیاک، صرف‌نظر از عوامل زیستی و خطرساز باعث بروز انواع فشارهای روانی، پریشانی ها و ناکارآمدی ها در افراد و خانوادهای آن‌ها می شود که به کیفیت پایین زندگی منجر می گردد. مراقبان اصلی این بیماران به‌ویژه مادران، جزء افراد در معرض خطر روان‌شناختی شناخته‌شده و افزایش خودکارآمدی و تحمل دشواری ها در آنها ضروری است. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی درمان راه‌حل محور بر خودکارآمدی والدگری و تحمل پریشانی مادران دارای فرزند مبتلابه سلیاک است.مواد و روش ها: پژوهش از نوع مداخله ی نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری 3 ماهه و جامعه آماری تمامی مادران دارای حداقل یک فرزند مبتلابه سلیاک و عضو انجمن سلیاک ایران در اصفهان بود. از بین آن‌ها، 40 نفر به روش نمونه گیری هدفمند و در دسترس انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. گروه آزمایش آموزش راه حل محور را دریافت نمودند و گروه کنترل هیچ مداخله ای نگرفت. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های خودکارآمدی والدگری و تحمل پریشانی در هر سه مرحله استفاده و داده ها به روش واریانس آمیخته در نرم افزارspss26 تجزیه‌وتحلیل شدند.یافته ها: این مداخله منجر به افزایش معنادار خودکارآمدی و تحمل پریشانی در مادران دارای فرزند مبتلابه سلیاک شد (0.001>p). همچنین، بین اثربخشی این مداخله بر خودکارآمدی و تحمل پریشانی در گروه آزمایش و کنترل تفاوت معنا داری وجود نداشت. این نتایج در طول مرحله پیگیری پایدار باقی ماندند (0.001>p).نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج به دست آمده می‌توان گفت روش مذکور به‌عنوان مداخله ای سودمند برای افزایش خودکارآمدی والدگری و تحمل پریشانی در مادران دارای فرزند سلیاک قابل کاربرد است

investigating the effectiveness of solution-focused therapy on parental self-efficacy and distress tolerance of mothers with children diagnosed with celiac disease

introduction: chronic and incurable diseases, such as celiac disease, impose significant psychological stress and inefficiencies on affected individuals and their families, leading to a diminished quality of life. primary caregivers, particularly mothers, are at an increased risk for psychological distress, making it essential to enhance self-efficacy and distress tolerance. the present study aimed to investigate the effectiveness of solution-focused therapy (sft) on distress tolerance and parental self-efficacy in mothers of children diagnosed with celiac disease.materials and methods: this semi-experimental intervention study employed a pre-test, post-test, and 3-month follow-up design. the statistical population consisted of mothers with at least one child diagnosed with celiac disease who were members of the celiac association of iran in isfahan. from this population, 40 individuals were selected using purposive sampling and randomly assigned to experimental and control groups. the experimental group received sft, while the control group received no intervention. data were collected using parental self-efficacy and distress tolerance questionnaires at all three time points. the data were analyzed using mixed variance analysis in spss version 26.results: the interventions resulted in a significant increase in self-efficacy and distress tolerance among mothers of children with celiac disease (p < 0.001). furthermore, no significant difference was found in the effectiveness of these interventions on self-efficacy and distress tolerance between the experimental and control groups. these results remained stable during the follow-up phase (p < 0.01conclusion: the findings suggest that sft can be a beneficial intervention for enhancing self-efficacy and distress tolerance in mothers of children with celiac disease.