همجوشی ترکیبی؛ دفاعیه ای از ایدۀ william seager در مسالۀ ترکیب «همه روان مند انگاری»

اگر بزرگ نمایی محسوب نشود، بزرگترین معضل برای حل مسئلۀ آگاهی در همه روانمندانگاری، مسئلۀ ترکیب است. william seager، کسی که به اذعان chalmers اولین کسی بود که اصطلاح ترکیب را برای معضل مذکور اطلاق کرد، جزء فیلسوفان ذهنی است که تلاش‌های مستمری برای پاسخ به این مسئله مصروف داشته است. در این مقاله به صدد آن هستم تا از ایده seager در برابر اشکالات دفاع کرده و صورت منسجم‌تری از آن را ارائه دهم. مسئلۀ ترکیب با طرح این پرسش که چگونه حالات پدیداری در سطح امور خردِ فیزیکی به شکل‌گیری حالات پدیداری کلان در سطح امور کلان منجر می شود، چالش بزرگی پیش روی دیدگاه همه روانمندانگاری نهاد. seager با ارائۀ ترکیب همجوشی سعی می‌کند این معضل را برطرف سازد. او با طرح مدل‌های «ساده بزرگ» که در عین عدم پیچیدگی از گستردگی تبیین متافیزیکی برخورداراند و با ارائه دو نمونه از مدل های «ساده بزرگ» در قالب فیزیک کلاسیک (سیاه چاله کلاسیک) و کوانتوم (درهم تنیدگی کوانتومی)، همجوشی ترکیبی را به عنوان مصداق دیگری از مدل‌های «ساده بزرگ» قلمداد می‌کند که به موازات دو مورد دیگر توانایی تبیین فرآیند آگاهی پدیداری را دارد. chalmers با طرح اشکال عدم استلزام ضروری میان همجوشی ترکیبی و وجود متافیزیکی آگاهی، پاسخ seager را در زمرۀ پاسخ‌های غیرترکیبی و یا همه روان‌مندانگاری نوخاسته‌گرایانه می داند. در ادامه توضیح می‌دهم علیرغم اشکال chalmers و این که راهکار وی در مسئله ترکیب ناکارآمد است، همجوشی ترکیبی مبتنی بر ترکیب شیمیایی همچنان از انسجام لازم برای تبیین آگاهی پدیداری در سطح کلان برخوردار است.

combinatorial infusion: a defense of the idea of william seager in the combination of panpsychism

if it is not an exaggeration, the biggest problem for solving the problem of consciousness in panpsychism is the combination problem. william seager, who, according to david chalmers, was the first to use the term combination for the abovementioned problem, is one of the philosophers of mind who have continuously tried to answer this problem. this article intends to defend seager’s idea against its flaws and present a more coherent form. the problem of combination by raising the question of how phenomenal states at the level of micro-physical affairs lead to the formation of macro-phenomenal states at the level of macro affairs posed a significant challenge to the perspective of panpsychism. william seager tries to solve this problem by presenting combinatorial infusion. with the design of “large simple” models, which have the breadth of metaphysical explanation despite their lack of complexity, and by presenting two examples of “large simple” models in the form of classical physics (classical black hole) and quantum (quantum entanglement), he considers the combinatorial infusion as another example of the “large simple” model, which, in parallel with the other two, has the ability to explain the process of phenomenal consciousness. by proposing the form of non-necessary implication between combinatorial infusion andthe metaphysical existence of consciousness, chalmers considers seager’s answer to be among the non-combined answers or emergent panpsychism. in the following, this study will explain that despite chalmers’ objection and the fact that his solution is inefficient in the combination problem, combinatorial infusion based on the problem of chemical composition still has the necessary coherence to explain phenomenal consciousness at the macro level.