تحلیل الزامات مهارتی برای توسعة کشاورزی و موانع آموزش آن مورد مطالعه: نواحی روستایی شهرستان فاریاب

توسعه‌ کشاورزی از ضرورت‌های بنیادین تحول در فضاهای جغرافیایی است که در گرو اقدامات اساسی از جمله بهبود و روزآمد نمودن آموزش و مهارت‌ها است. آشنایی با موانع ارائه‌ آموزش‌های مهارتی بخش کشاورزی هر ناحیه‌ جغرافیایی، می تواند در زمینه‌ بهره‌وری عوامل تولید، نقش مهمی را ایفا نماید؛ مسئله‌ای که در این پژوهش در بستر جغرافیایی شهرستان فاریاب استان کرمان به آن پرداخته شده ‌است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و به‌لحاظ ماهیت توصیفی– تحلیلی است. جامعه‌ آماری با توجه به موضوع تحقیق در دو گروه مشتمل بر گروه اول؛ کارشناسان و خبرگان بخش کشاورزی و گروه دوم؛ بهره‌برداران کشاورزی در روستاهای شهرستان فاریاب بوده است. با توجه به بالا بودن حجم روستاها در شهرستان فاریاب، روستاهای بالای 100 خانوار انتخاب شد. تعداد کل جامعه‌ آماری در گروه بهره‌برداران کشاورزی 5109 خانوار بوده است که از این تعداد با کمک فرمول کوکران 357 خانوار به عنوان حجم نمونه انتخاب گردید. نتایج تحقیق نشان داد که در فعالیت‌های باغداری، ضریب نفوذ آموزش‌های مهارتی به‌ترتیب مربوط به دهستان‌های گلاشگرد، مهروئیه، زهمکان و حور می‌باشد. در فعالیت دامداری، ضریب نفوذ آموزش‌های مهارتی به‌ترتیب مربوط به دهستان‌های گلاشگرد، مهروئیه، زهمکان و حور و در فعالیت‌های زراعی نیز ضریب نفوذ آموزش‌های مهارتی به‌ترتیب مربوط به دهستان‌های گلاشگرد، مهروئیه، زهمکان و حور می باشد. همچنین موانع موجود در دستیابی به مهارت‌های کشاورزی به موانع فردی، اجتماعی، اقتصادی و زیرساختی و مکانی تقسیم بندی شد و برای ارزیابی هر یک از این موانع، گویه‌هایی ملاک ارزیابی قرار گرفت. به‌طور کلی می‌توان گفت باتوجه به معناداری موانع فردی با ضریب مسیر 0.999، موانع اجتماعی با ضریب مسیر 0.612 ، موانع اقتصادی با ضریب مسیر 1.001 و موانع زیرساختی و مکانی با ضریب مسیر 0.898 بر آموزش‌های مهارتی کشاورزان تاثیرگذار بوده‌اند.

analysis of skill requirements for agricultural development and educational barriers (case study: rural areas of faryab county)

agricultural development as a fundamental necessity for transformation in geographical spaces, emphasizing essential actions such as improving and modernizing education and skills. familiarity with the barriers to providing agricultural skills training in each geographical area can play a significant role in enhancing productivity of production factors, an issue addressed in this research within the geographical context of faryab county, kerman province. this study is both practically oriented and descriptive-analytical in nature. the statistical population consists of two groups: the first group includes agricultural sector experts and specialists, and the second group comprises agricultural operators in the villages of faryab county. due to the large number of villages in faryab county, villages with over 100 households were selected. the total number of the statistical population in the group of agricultural operators was 5109 households, from which 357 households were selected as the sample size using cochran’s formula. the research results indicate that in horticultural activities, the penetration coefficient of skills training is respectively related to the districts of galashgard, mahrooyeh, zhamkan, and hoor. in livestock activities, the penetration coefficient of skills training is respectively related to the districts of galashgard, mahrooyeh, zhamkan, and hoor. similarly, in agricultural activities, the penetration coefficient of skills training is respectively related to the districts of galashgard, mahrooyeh, zhamkan, and hoor. furthermore, the existing barriers to acquiring agricultural skills are categorized into individual, social, economic, infrastructural, and locational barriers, and criteria were established for evaluating each of these barriers. in general, it can be stated that individual barriers with a path coefficient of 0.999, social barriers with a path coefficient of 0.612, economic barriers with a path coefficient of 0.001, and infrastructural and locational barriers with a path coefficient of 0.898 have had a significant impact on agricultural skills training.