صلاحیت جهانی، نهادی پوپولیستی یا لازمه زیست بین‌المللی؟

در جهان تحولات خاصی در حال رخ دادن است؛ «پوپولیسم یا عوام‌فریبی» به معنای عام آن در تصمیم‌گیری‌های اجتماعی و سیاست خارجی دولت‌ها در حال افزایش است و علی‌رغم ادعاهایی مبنی بر اینکه پوپولیست‌ها صدای واقعی مردم هستند، پوپولیسم نسخه‌ای معتبرتر از دموکراسی و همچنین اقدامی اصلاحی برای همسویی مجدد دموکراسی‌ها با افکار عمومی ارائه نمی‌دهد. پوپولیست‌ها در حوزه قدرت و حاکمیت خود به دنبال حذف چهار ستون اصلی دموکراسی یعنی استقلال قضایی، حقوق سیاسی گروه‌های محروم، برابری جنسیتی و آزادی مطبوعات هستند تا ثبات خود را تضمین نمایند. از آنجا که اجرای «اصل صلاحیت جهانی» در نظام حقوقی کشورها یکی از نمونه‌های استقلال قضایی (داخلی و بین‌المللی) و دستیابی به عدالت در حقوق کیفری بین‌المللی است و با توجه به افزایش روزافزون جنایات بین‌المللی و حقوق بشری، با عدم نیاز و یا تمایل کمتری از سوی دولت‌ها برای استفاده از این اصل فرامنطقه‌ای مواجه هستیم. این امر نشان می‌دهد که پوپولیسم به‌طور جدی به عدالت، حقوق بشر، دموکراسی و حاکمیت قانون آسیب وارد می‌کند. پرسش اصلی این است که چگونه صلاحیت جهانی به نهادی پوپولیستی یا عوام‌فریب در حقوق بین‌الملل بدل شده است؟ در طول دهه‌های گذشته تا به امروز چه عواملی باعث شده است تا اجرای اصل صلاحیت جهانی در کشورهای دنیا با کندی پیش برود؟ پاسخ به این سوالات را می‌توان در واکاوی مفاهیم صلاحیت جهانی، بررسی قوانین مرتبط با این اصل در برخی کشورهای دنیا و همچنین ارزیابی دیدگاه پوپولیستی در تصمیم‌گیری‌های سیاسی دولت‌ها در اجرای اصل صلاحیت جهانی به دست آورد.

universal populist: institutional jurisdiction or international bio-requirement?

specific developments are taking place in the world; &populism or demagoguery& in its general sense is increasing in political decisions about social-foreign issues, and despite claims that populists are the real voice of the people, populism neither provides a more credible version of democracy, nor a corrective measure to re-align democracies with public opinions. populists seek to ensure their stability by removing the four main pillars of democracy, including judicial independence, the political rights of disadvantaged groups, gender equality, and freedom of the press from their positions of power. since implementing the &principle of universal jurisdiction& in the legal system of countries is an example of judicial independence and achieving justice in international criminal law (domestic and international), and given the increase of international crimes and human rights, less need or less willingness on the part of governments to use this trans-regional principle is observed. this uncovers that populism is seriously undermining justice, human rights, democracy, and the rule of law. the main question is &how universal jurisdiction has been turned into a populist or demagogic institution in international law?& and &what factors have led to the slow implementation of the principle of universal jurisdiction in countries over the past decades to date?&. these questions could be answered by analyzing the concepts of universal jurisdiction, its related laws in some countries, as well as evaluating the populism view in the political decisions of governments regarding implementing the principle of universal jurisdiction.