دوگانه‌گرایی قضایی در جنایات سایبری بین‌المللی در حدود اختیارات دادستان دیوان کیفری بین‌المللی

یکی از زمینه‌های رسیدگی در دیوان کیفری بین‌المللی، جنایات سایبری است. این جنایات به‌واسطه ماهیتشان، حساسیت زیادی را در بحث رسیدگی می‌طلبند. در این پژوهش که به روش توصیفی تحلیلی صورت گرفته است، اختیارات دادستان کیفری بین‌المللی در رسیدگی به این جنایات بررسی شده و دوگانه‌گرایی قضایی مورد توجه قرار گرفته است. دوگانه‌گرایی برای اشاره به پدیده‌هایی استفاده می‌شود که به موجب آن بین نظام‌های حقوقی مختلف هم‌گرایی وجود دارد. اساسنامه دیوان کیفری بین‌المللی، به دلیل تاثیرپذیری از هر دو نظام حقوقی کامن‌لا و رومی ژرمنی، دارای رویکردی ترکیبی است. دادستان نیز متناسب با این اساسنامه لازم است در چهارچوب اختیارات خود عملکردی ترکیبی ارائه دهد؛ بنابراین دادستان با استفاده از معیارها و متناسب با مواد اساسنامه می‌تواند چندوجهی عمل کند. یکی از این اختیارات، صرف‌نظر کردن از پرونده‌ها در جهت منافع عدالت است. اختیار دیگر دادستان، امکان اصلاح و تغییر اتهاماتی است که پیش از آن به متهمان وارد کرده است.

judicial hybridization in international cybercrimes within the powers of the international criminal prosecutor

one of the areas of investigation in the international criminal court is cybercrimes. due to their nature, these crimes require a lot of sensitivity in the discussion. in this research, which has been done by descriptive-analytical method, the powers of the international criminal prosecutor in dealing with these crimes have been examined and judicial hybridization has been considered. hybridization is used to refer to the phenomenon whereby there is convergence between different legal systems. the statute of the international criminal court has a hybrid approach due to its influence from both the common law and civil law legal systems. according to this statute, the prosecutor must provide a combined performance within the framework of his authority. therefore, the prosecutor can act multifacetedly by using criteria and according to the articles of the statute. one of these powers is to dismiss cases in the interests of justice. another authority of the prosecutor is the possibility of modifying and changing the charges that he has previously brought against the defendants.