مطالعه تطبیقی انواع رژیم اجرایی موافقت‌نامه حل‌‌وفصل اختلاف ناشی از میانجیگری تجاری بین‌‌المللی

میانجیگری یکی از روش‌های جایگزین حل‌‌و‌‌فصل اختلاف (adr) است که اکثر کشورهای جهان سعی در ترغیب و تشویق طرفین به حل اختلاف از این طریق دارند. مشکل اساسی که میانجیگری با آن مواجه است، لازم‌‌الاجرا نبودن موافقت‌نامه‌های ناشی از میانجیگری است. سازمان ملل متحد و اتحادیه اروپا برای رفع این مشکل تدابیری را به کار بسته‌اند که برجسته‌‌ترین آن تصویب دستورالعمل میانجیگری اتحادیه اروپا (2008) و تصویب کنوانسیون سنگاپور (2019) است. مهم‌ترین بحث در این دو مقرره، نحوه اجرای موافقت‌نامه‌ای است که در نتیجه میانجیگری حاصل می‌‌شود. در این مقاله با دیدگاهی تطبیقی تبیین شده است که یک موافقت‌نامه حل‌‌وفصل اختلاف مطابق کنوانسیون سنگاپور و دستورالعمل میانجیگری اتحادیه اروپا به چه نحو اجرا می‌‌شود. همچنین در این مقاله موضع حقوقی کشور سنگاپور به‌عنوان یکی از اولین تصویب‌‌کنندگان کنوانسیون بررسی و رویکرد نظام حقوقی ایران به موضوع، با توجه به لایحه دولت جهت الحاق به کنوانسیون سنگاپور بررسی شده است. در نهایت نیز پیشنهادهای مشخصی در زمینه انتخاب رژیم اجرایی موافقت‌نامه‌های حل‌‌وفصل اختلاف تجاری بین‌‌المللی ارائه شده است.

a comparative study of enforcement regimes for international commercial settlement agreements resulting from mediation

mediation has become a popular method to resolve disputes and many countries all over the world try to encourage the parties to resolve disputes in this way. the main concern about mediation is enforceability of mediated agreements. the united nations and the european union have implemented the measures to solve this problem such as adoption of the european union mediation directive (2008) and singapore convention (2019).the most important discussion in these two provisions is implementation of settlement agreement that is reached as a result of mediation. within a comparative perspective, this article explains how a dispute settlement agreement is implemented according to the singapore convention and the eu mediation directive. also, in this article, the legal attitude of singapore, as one of the first ratifiers of the convention, and the approach of the iranian legal system to the issue, according to the government’s bill to join the singapore convention, have been investigated. finally, specific proposals have been presented in the field of choosing the executive regime of international commercial dispute settlement agreements.