آثار، نتایج و ایرادات درجه ‏بندی مجازات‏های تعزیری

درجه‏ بندی و فازبندی در حقوق کیفری به‏‏ عنوان یکی از مباحث روز متاثر از منطق فازی است. حقوق کیفری دارای مفاهیمی با معانی مدرج است که برای شناخت دقیق ‏تر نمی‏ توان آن‏ها را مطلق نگریست، بلکه نگرش فازی به یاری این مفاهیم شتافته تا در جایگاه واقعی خود قرار گیرند و نهایتاً تصمیم ‏گیری و قضاوت موثر شوند. ازجمله نتایج چنین تفکری درجه‏ بندی جرائم و مجازات‏هاست که می‏ بایست از الگوی مشخصی بر مبنای شدت و ماهیت برخوردار باشد. این الگو برای اولین ‏بار در درجه‏ بندی مجازات‏های تعزیری در مادۀ 19 قانون مجازات اسلامی 1392 نمود یافت. با درنظر داشتن این ماده، پژوهش حاضر درپی پاسخ‏گویی به سوالاتی چند است، ازجمله اینکه درجه‌بندی مجازات تعزیری در مادۀ 19 با درنظر گرفتن مدیریت فازی، در مواردی همچون تصمیم‌گیری و قضاوت چه تاثیری دارد؟ آثار و نتایج چه ایراداتی بر این درجه‌بندی وارد است؟ و راه‌حل‌های ایرادات از چه طریقی قابل دست یابی است؟ پژوهش پیش‌رو به روش توصیفی تحلیلی و با هدف بررسی درجه‌بندی تعزیرات درپی بررسی ایراداتی همچون جامع و مانع نبودن، عدم توازن از نظر شدت و مواردی از این دست است. همچنین علاوه بر بررسی نقاط قوت درجه‌بندی مجازات تعزیری در قانون مصوب 1392 نسبت به سال 1357، درپی بررسی و تحلیل ایرادات موجود همچنین ارائۀ راهکار جهت از میان بردن ایرادات است. در راستای بررسی موارد فوق به این نتیجه می‌توان رسید که ضابطه‌مندی سیاست کیفری تقنینی در پیش‌بینی میزان مجازات، ضابطه‌مندی مسئولیت کیفری با توجه به نقش مرتکب، ضابطه‌مندی تعدد و تکرار در تشدید مجازات‌ها، ضابطه‏ بندی تخفیف مجازات‌ها و... ازجمله آثار و نتایج مثبتی است که درجه ‏بندی مجازات‏های تعزیری درپی داشته است. در مقابل، درجه‌بندی مجازات‌های تعزیری در ق.م.ا. 1392 مصون از ایراد نبوده و دارای ایراداتی است.

the effects, results and defects of the grading of punitive punishments

grading and phasing in criminal law as one of the topics of the day is influenced by fuzzy logic. criminal law has concepts with graduated meanings that cannot be considered absolute for a more accurate understanding; rather, the fuzzy attitude hastened with the help of these concepts so that they are placed in their real place and ultimately make decisions and judgments effective. among the results of such thinking is the classification of crimes and punishments, which should have a specific pattern based on severity and nature. this pattern appeared for the first time in the classification of punitive punishments in article 19 of the islamic penal code of 1392.  keeping this article in mind, the current research seeks to answer several questions, such as what is the effect of the grading of punitive punishment in article 19, taking into account fuzzy management, in cases such as decision-making and judgment?  works and results also, what are the flaws in this grading?  and how can the solutions to the problems be achieved? the present research is descriptive and analytical method, with the aim of examining the grading of punishments, following the examination of defects such as comprehensiveness and lack of hindrance, imbalance in terms of severity, and such cases.  also, in addition to examining the strengths of the gradation of penal punishment in the approved law of 1392 compared to 1357, it seeks to examine and analyze the existing defects and also provide a solution to eliminate the defects. in line with the review of the above cases, we can come to the conclusion that the regularity of the legislative criminal policy in predicting the amount of punishment, the regularity of criminal responsibility according to the role of the perpetrator, the regularity of multiplicity and repetition in the intensification of punishments, the regulation of mitigating punishments, etc., among other positive effects and results which has resulted in the grading of punitive punishments.  on the other hand, the grading of ta’ziri punishments in q.m.a.  1392 is not immune from defects and has defects.