ارزیابی اثربخشی دورۀ معرفتی طرح ولایت دانشجویی بر اساس مدل چهارسطحی کرک‌پاتریک با رویکرد حداقل مربعات جزیی(pls-sem)

هدف: هدف اصلی این پژوهش، ارزیابی جامع و ساختاری اثربخشی دورۀ معرفتی و تربیتی «طرح ولایت» دانشجویی بر اساس مدل چهارسطحی کرک‌پاتریک(واکنش، یادگیری، تغییر رفتار و پیامد نهایی) و شناسایی اولویتهای راهبردی برای ارتقای آن بود. روش: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از حیث روش، توصیفی-پیمایشی با رویکرد کمّی است. جامعۀ آماری پژوهش شامل دانش‌آموختگان دورۀ تابستان 1403 بود و داده‌ها یک سال پس از دوره، از طریق پرسشنامه‌ای استاندارد با 380 نمونۀ معتبر جمع‌آوری شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری به روش حداقل مربعات جزیی و نرم‌افزار اسمارت پی.ال.اس نسخۀ 4 صورت گرفت و از تحلیلهای تکمیلی شامل تحلیل چندگروهی برای بررسی نقش تعدیلگر جنسیت و تحلیل نقشۀ اهمیت- عملکرد، برای ارائۀ پیشنهادهای راهبردی استفاده شد. یافته‌ها: اثربخشی دورۀ «طرح ولایت» از طریق یک زنجیرۀ علّی معنادار و قوی قابل تبیین است. واکنش مثبت شرکت‌کنندگان به دوره، به یادگیری عمیق و این یادگیری نیز به تغییر رفتار کاربردی منجر می‌شود. در نهایت، این زنجیره به شکل قدرتمندی پیامدهای نهایی دوره را پیش‌بینی می‌کند(تبیین 84 درصد از واریانس). در حالی که الگوی کلی برای هر دو جنسیت یکسان بود، تحلیل چندگروهی تفاوتهای ظریفی را در برخی مسیرها نشان داد. در نهایت، تحلیل اهمیت- عملکرد، اولویتهای راهبردی برای ارتقای دوره را شناسایی کرد. نتیجه‌گیری: دورۀ طرح ولایت دارای اثربخشی ساختاری و چندلایه‌ای است. برای ارتقای مستمر پیامدهای نهایی این دوره، سیاستگذاران باید با استفاده از چارچوب ارزیابی مبتنی بر شواهد این پژوهش، بر تقویت حلقه‌های زنجیرۀ اثربخشی، به ویژه تسهیل انتقال «یادگیری» به «تغییر رفتار» تمرکز کنند.

evaluating the effectiveness of the velayat student cognitive training program based on kirkpatrick's four level model using a partial least squares approach (pls sem)

method: in terms of purpose, this research is applied, and methodologically, it adopts a descriptive–survey design with a quantitative approach. the statistical population comprised graduates of the summer 2024 cohort. data were collected one year after program completion using a standardized questionnaire, yielding 380 valid responses. data analysis was performed using partial least squares structural equation modeling (pls‑sem) with smartpls version 4. complementary analyses—including multi‑group analysis to examine the moderating role of gender and importance–performance map analysis (ipma)—were employed to formulate strategic recommendations. results: the effectiveness of the velayat training program can be explained through a statistically significant and robust causal chain. participants' positive reactions to the program lead to deep learning, which in turn results in practical behavioral change. ultimately, this chain strongly predicts the program's results, explaining 84% of the variance. although the overall model was consistent across genders, multi‑group analysis revealed subtle differences in certain structural paths. furthermore, importance–performance map analysis identified strategic priorities for enhancing the program. conclusion: the velayat training program demonstrates structural and multi‑layered effectiveness. to continuously improve its final outcomes, policymakers should draw on the evidence‑based evaluation framework proposed in this study and focus on strengthening the links in the effectiveness chain—particularly by facilitating the transfer of learning into behavioral change.