تحلیل قرائت دوگانه علامه طباطبایی در مساله عینیت یا مثلیت بدن اخروی با بدن دنیوی بر اساس پیش‌فرض‌های جهان شناسانه و انسان شناسانه

حشر انسان در معاد و عینیت بدن دنیوی و اخروی و یا صور دیگر از چالشهای اساسی میان متفکران اسلامی است. مسئله اصلی این است که انسان در معاد آیا با همین بدن مادی محشور می‌شود ؟ یا بدن اخروی غیر از بدنی است که انسان در دنیا با آن بدن زیسته است ؟ هدف از این پژوهش تبیین نظریه علامه طباطبایی درباره عینیت بدن دنیوی با بدن اخروی، با توجه به اصول و پیش‌فرض‌های جهان‌شناسانه و انسان‌شناسانه‌ای است که ایشان در این تبیین به کاربرده است. در تشریح رابطه بدن دنیوی با اخروی با دو دیدگاه متفاوت از سوی او مواجه هستیم: 1: نظریه مثلیت، 2: نظریه عینیت. این نگاشته که از نوع توصیفی تحلیلی و با روش کتابخانه‌ای مبتنی بر تحلیل عقلی صورت گرفته، به این نتیجه دست یافته است که نه تنها میان این دو دیدگاه تنافی و تعارضی وجود ندارد، بلکه هرکدام مکمل هم دیگر بوده و درصدد بیان حدود و قیود ماهیت بدن اخروی و ارتباط آن با بدن دنیوی است. رابطه میان بدن دنیوی و بدن اخروی حدوسط و مرز میان دو نفی قرار دارد: 1. نفی عینیت همه جانبه میان آن دو بدن، 2. نفی بالعرض بودن این همانی دو بدن.یافته های مذکور ناظر به دو اثر گرانسنگ ایشان؛ یعنی تفسیر المیزان و رسالۀ الانسان بعد الدنیا است که تناقض ظاهری را با توجه به پیش فرضهای جهان شناسانه و انسا ن شناسانه برطرف می سازد

analysis of allameh tabatabai’s double reading on the issue of objectivity or equality of the afterlife body with the worldly body based on cosmological and anthropological assumptions.

the inclusion of human beings in the resurrection in the form of the sameness and objectivity of the worldly and hereafter bodies or other forms is one of the fundamental challenges among islamic thinkers. the main issue is that in the resurrection, will a person be united with the same material body? or is the body in the afterlife different from the body with which a person lived in this world?the difference of opinions and opinions of islamic thinkers is caused by their bases and presuppositions in explaining their theory. the purpose of this research is to explain allameh tabatabai’s theory about the objectivity of the worldly body with the otherworldly body, according to the cosmological and anthropological principles and assumptions that he used in this explanation.