>
Fa   |   Ar   |   En
   بررسی کارایی زیولیت کلینوپتیلولایت در حذف آمونیوم از آب های آلوده  
   
نویسنده دیانتی تیلکی رمضانعلی ,کاهه دانیان ,ززولی محمدعلی
منبع مجله دانشگاه علوم پزشكي مازندران - 1391 - دوره : 22 - شماره : 97 - صفحه:250 -256
چکیده    سابقه و هدف: آمونیاک به شکل یون آمونیوم از طریق فاضلاب های صنعتی، خانگی و کشاورزی به آب های پذیرندهوارد می شود. یون آمونیوم علاوه بر سمی بودن، قادر است اکسی ژن محلول آب های پذیرنده را پ ایین آورده و حیاتموجودات آبزی را به خطر اندازد. از روش های متداول جهت حذف آمونیوم از آب و پساب روش تبادل یون با استفاده اززیولیت ها می باشد. در این تحقیق زیولیت کلینوپتیلولایت با هدف حذف آمونیوم از آب در دو سیستم ناپیوسته و پیوستهمورد بررسی قرار گرفت.10 و 50 ، مواد و رو شها: آزمایشات نا پیوسته، با در تماس قرار دادن مقادیر مشخصی از کلینوپتیلولایت طبیعی به میزان 55 و 10 میلی گرم بر لیتر در زمان تماس های ، گرم بر لیتر به طور جداگانه با محلول های آبی حاوی یون آمونیوم با غلظت های 1مختلف ( 10 الی 240 دقیقه) انجام شد. آزمایشات پیوسته نیز در غلظت های 5 و 10 میلی گرم در لیتر آمونیوم انجام شد.و زمان تماس 60 دقیقه به دست آمد . با افزایش غلظت اولیه آمونیوم، ph= یافته ها: حداکثر جذب آمونیوم در 7ظرفیت جذب افزایش یافت. همچنین با افزایش مقدار جاذب ظرفیت جذب کاهش یافت. ایزوترم حاصل از این مطالعه بابا مدل ایزوترم فروندلیچ تطابق دارد. نتایج مربوط به آزمایشات ستونی نشان داد r در نظر گرفتن ضریب همبستگی بالاتر 2که با کاهش غلظت اولیه آمونیوم، مدت زمان رسیدن به نقطه شکست طولانی تر می شود . همچنین نقطه شکست برای6 میلی گرم در گرم می باشد. / 6 و 32 / غلظت های 5 و 10 میلی گرم بر لیتر آمونیوم به ترتیب برابر با 45استنتاج: بنابراین بکارگیری روش تبادل یون با استفاده از زیولیت کلینوپتیلولایت می تواند با حداقل هزینه باعثحذف کامل آمونیوم از آب شود.
کلیدواژه کلینوپتیلولایت ,آمونیوم ,آب ,جذب
آدرس دانشگاه علوم پزشکی مازندران, گروه مهندسی بهداشت محیط، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران, ایران, دانشگاه علوم پزشکی مازندران, دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران, ایران, دانشگاه علوم پزشکی مازندران, گروه مهندسی بهداشت محیط، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران, ایران
 
     
   
Authors
  
 
 

Copyright 2023
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved