اثرات محافظتی عصاره هیدروالکلی زنجبیل بر آسیب dna و حیات سلول pc12 مواجه شده با سدیم دی تیونیت

 سابقه و هدف: این مطالعه بر روی سدیم دیتیونیت، یک ماده شیمیایی که به‌طور گسترده در صنایع مختلف استفاده می‌شود و باعث آسیب اکسیداتیو به سلول‌ها و dna می‌شود، متمرکز بود. با توجه به خواص آنتی‌اکسیدانی شناخته شده زنجبیل، این مطالعه با هدف بررسی اثرات عصاره هیدروالکلی زنجبیل را بر آسیب ژنتیکی و زنده ماندن سلول‌ها، انجام پذیرفت. این مطالعه به طور خاص ارزیابی کرد که چگونه این عصاره بر اختلالات ژنتیکی تاثیر می‌گذارد و بقای سلول‌های pc12 را که در معرض اثرات مضر سدیم دیتیونیت قرار گرفته‌اند، بهبود می‌بخشد.مواد و روش ‌ها: در این مطالعه تجربی، سلول‌های pc12 با غلظت‌های مختلف عصاره زنجبیل (200، 400 و 600 میلی‌گرم بر میلی‌لیتر) در کنار دی‌تیونیت سدیم در غلظت ic50 آن تیمار شدند. پس از مواجهه، زنده‌مانی سلول‌ها از طریق سنجش mtt ارزیابی شد تا اثرات محافظتی عصاره مشخص شود. علاوه بر این، میزان آسیب dna با استفاده از سنجش comet قلیایی اندازه‌گیری شد که دیدگاهی در مورد تاثیر ژنوتوکسیک دی‌تیونیت سدیم و کاهش احتمالی آن توسط عصاره زنجبیل ارائه می‌دهد. تمام داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار prism و با آستانه معنی‌داری 0.05 > p تجزیه و تحلیل آماری شدند تا تفاوت‌های معنی‌دار بین گروه‌های تیمار شده و کنترل مشخص شود.یافته‌ها: نتایج نشان داد که عصاره زنجبیل در غلظت ماکسیمم(600 میلی‌گرم بر میلی‌لیتر) باعث حفظ بقای سلول ها شد (p˂0.001 ). علاوه بر این، عصاره باعث کاهش قابل توجهی در میزان آسیب dna در سلول ها شد که این اثر در غلظت بالا(600 میلی‌گرم بر میلی‌لیتر) بیش‌ترین میزان را داشت (0.001< p).استنتاج: عصاره هیدروالکلی زنجبیل دارای اثرات محافظتی در برابر آسیب‌های اکسیداتیو ناشی از سدیم دیتیونیت در سلول‌های pc12 است. زنجبیل می‌تواند به عنوان یک عامل محافظتی در برابر آسیب‌های ناشی از استرس اکسیداتیو مورد استفاده قرار گیرد.

protective effects of hydroalcoholic extract of ginger on dna damage and viability of pc12 cells exposed to sodium dithionite

background and purpose: this study focused on sodium dithionite, a chemical widely used in various industries, which causes oxidative damage to cells and dna. considering the well-known antioxidant properties of ginger, the research investigated the effects of hydroalcoholic ginger extract on genetic damage and cell viability. the study specifically evaluated how the extract influenced genetic disorders and improved the survival of pc12 cells that were exposed to the harmful effects of sodium dithionite.materials and methods: in this experimental study, pc12 cells were treated with varying concentrations of ginger extract (200, 400, and 600 mg/ml) together with sodium dithionite at its ic50 concentration. following exposure, cell viability was evaluated using the mtt assay to determine the extract’s protective effects. additionally, dna damage was quantified using the alkaline comet assay, which provided insights into the genotoxic effects of sodium dithionite and the potential reduction by ginger extract. all data were statistically analyzed using graphpad prism software, with a significance threshold set at p < 0.05 to identify meaningful differences between treated and control groups.results: the results showed that ginger extract in the maximum concentration (600 mg/ml) maintains cell survival (p<0.001). in addition, the extract caused a significant reduction in dna damage, and this effect was the most pronounced at the high concentration (600 mg/ml) (p<0.001).conclusion: the hydroalcoholic extract of ginger exhibits protective effects against oxidative damage induced by sodium dithionite in pc12 cells. these results indicate that ginger can be used as a protective agent against damage caused by oxidative stress.