بررسی ارتباط زبان با حافظه کلامی بیماران سالمند کرد زبان مراجعه کننده به مراکز درمانی دولتی کرمانشاه در سال 1400

سابقه و هدف: ارتباط کلامی بین پزشک و بیمار ابزار اصلی در بررسی دقیق وضعیت بالینی است. عدم درک مناسب می‌تواند منجر به عدم درمان صحیح شود. مساله دو زبانی به ویژه در سالمندانی که بیش‌تر از زبان مادری استفاده می‌کنند، می‌تواند بر کیفیت این ارتباط اثرگذار باشد. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط متغیر زبان با حافظه کلامی در بیماران سالمند کرد زبان مراجعه کننده به مراکز درمانی دولتی کرمانشاه، انجام پذیرفت.مواد و روش ‌ها: در این مطالعه مقطعی، سی و چهار بیمار بالای 70 سال دو زبانه به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. حافظه کلامی با استفاده از روش فیوره سنجیده شد. در ابتدا اطلاعات بالینی به زبان فارسی از سوی پزشک غیر بومی به هنگام ویزیت و سپس همان اطلاعات به زبان کردی از سوی آزمونگر به سالمند ارائه شد. در هر دو وضعیت، پس از تاخیر بیست دقیقه‌ای، واژگان کلیدی اطلاعات بالینی از سالمند پرسیده شد. نسبت تعداد واژگان یادآوری شده به تعداد کل واژگان کلیدی اطلاعات دریافتی محاسبه و تجزیه و تحلیل شد.یافته‌ها: میانگین نسبت واژگان یادآوری شده به زبان کردی (79/6 درصد) به‌طور معنی‌داری بیش‌تر از زبان فارسی (63/7 درصد) بود (0/001>p) در هر دو زبان، زنان (کردی 80/2 درصد و فارسی 67/9 درصد) واژگان بیش‌تری را در مقابسه با مردان (کردی 75/2 درصد و فارسی 60/5 درصد) به یاد آوردند (0/001> p). ارتباط معنی‌داری میان میانگین حافظه کلامی با شغل (0/83= p، 43= u) و یا سطح تحصیلات (0/28= p، 36= u) مشاهده نشد.استنتاج: بیماران سالمند دو زبانه اطلاعات بالینی به زبان مادری را بهتر به یاد می‌آورند. با توجه به اهمیت برنامه ملی سلامت سالمندان و با هدف افزایش کیفیت ارتباط کلامی در فضای بالینی، اولویت‌دهی به ارائه خدمات توسط پزشکان بومی در مناطق دو زبانه پیشنهاد می‌شود.

the relationship between language and verbal memory in kurdish-speaking elderly patients attending public medical centers in kermanshah (2021)

background and purpose: physician–patient verbal communication is the primary tool for conducting an accurate clinical examination. an inaccurate understanding may lead to inappropriate treatment. bilingualism has the potential to influence the quality of this type of communication, particularly among elderly patients who predominantly speak their first language. the purpose of this study is to evaluate the relationship between language proficiency and verbal memory in kurdish-speaking elderly patients attending public medical centers in kermanshah.materials and methods: in this cross-sectional study, thirty-four patients over the age of 70 were selected using simple random sampling. verbal memory was assessed using the fiore method. clinical information was first delivered to the patient in persian by a non-local physician, and subsequently in kurdish by the examiner. in both cases, and after a twenty-minute delay, the patient was asked to recall the keywords from the clinical information. the proportion of remembered keywords relative to the total number presented was calculated and analyzed.results: the mean percentage of remembered keywords in kurdish (79.6%) was significantly higher than in persian (63.7%) (p< 0.001). in both languages, women (kurdish: 80.2%, persian: 67.9%) recalled more keywords than men (kurdish:75.2%, persian: 60.5%) (p< 0.001). there was no significant correlation between verbal memory and occupation (u=43, p= 0.83) or educational status of participants (u= 36, p= 0.28).conclusion: bilingual elderly patients retain clinical information more effectively when it is communicated in their mother tongue. given the importance of the national health program for olderadults and the need to enhance verbal communication in clinical settings, it is recommended that priority be given to service delivery by local physicians in the bilingual regions of the country.