>
Fa   |   Ar   |   En
   کاربردهای فناوری لیپوزوم در درمان لیشمانیا: گذشته، حال و آینده  
   
نویسنده ملتی امیر ,اسدی پیمان ,سلطانلو ناهید ,فخار مهدی ,علوی زاده هدی ,اختری جواد
منبع مجله دانشگاه علوم پزشكي مازندران - 1402 - دوره : 33 - شماره : ویژه نامه - صفحه:380 -397
چکیده    لیشمانیازیس یکی از بیماری‌های انگلی شایع در مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری جهان بوده و تهدیدی برای سلامت عمومی محسوب می‌شود. طبق آمار سازمان جهانی بهداشت (who)، موارد لیشمانیوز موجود در دنیا 12 میلیون نفر و تعداد افراد در معرض خطر 350 میلیون نفر تخمین زده می‌شود. داروهای درمانی لیشمانیوز دارای محدودیت‌هایی هستند و امروزه، رویکرد به سمت سیستم‌های دارورسانی نانوذره‌ای همچون لیپوزوم‌هاست. لیپوزوم‌ها ساختارهای دولایه فسفولیپیدی و کلسترول هستند که شامل قسمت‌های هیدروفیل و هیدروفوب در ساختار خود بوده و امکان بارگیری ترکیبات هیدروفوب، هیدروفیل یا آمفی‌فیل را فراهم می‌کنند. از آنجایی‌ که انگل لیشمانیا بیش‌تر در ماکروفاژها حضور دارد، سیستم‌های دارورسانی باعث بهبود شاخص درمانی داروهای ضد لیشمانیا شده و موجب کاهش دوز موثر و اثرات سمی خارج از هدف (off target) حاصله از توزیع زیستی غیراختصاصی ‌آن‌ها می‌شود. هدفمندسازی سیستم‌های دارورسانی لیپوزومی نه‌ تنها با استفاده از ویژگی‌های ساختاری مختلف ‌آن‌ها همچون اندازه ذره‌ای و بار سطحی به دست می‌آید، بلکه با اتصال لیگاندهای مختلف به سطح لیپوزوم‌ها، جهت دارورسانی هدفمند قابل دستیابی است. امروزه، از لیپوزوم‌های پوشیده شده با قند، لیپوزوم‌های کاتیونی، آرسنولیپوزم‌ها و لیپوزوم‌های هدفمند شده با پپیتید برای رسانش داروهای ضد لیشمانیای سنتی به لیشمانیا استفاده می‌شود و با توجه به اهمیت نانولیپوزوم‌ها و مزیت‌های زیاد آن، تحقیقات در این زمینه روزبه‌روز بیش‌تر می‌شود.
کلیدواژه لیپوزوم، نانوتکنولوژی، لیشمانیا، لیشمانیوز، وزیکول
آدرس دانشگاه علوم پزشکی مازندران, دانشکده فناوری‌های نوین پزشکی, گروه مهندسی بافت و علوم سلولی-کاربردی, ایران, دانشگاه علوم پزشکی مازندران, دانشکده فناوری‌های نوین پزشکی, کمیته تحقیقات دانشجویی, ایران, دانشگاه علوم پزشکی مازندران, دانشکده فناوری‌های نوین پزشکی, کمیته تحقیقات دانشجویی, ایران, دانشگاه علوم پزشکی مازندران, دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات توکسوپلاسموز، پژوهشکده بیماری‌های غیرواگیر, گروه انگل شناسی پزشکی, ایران, دانشگاه علوم پزشکی مشهد, دانشکده داروسازی، مرکز تحقیقات نانو فناوری دارویی، موسسه فناوری های دارویی, گروه نانوفناوری دارویی, ایران, دانشگاه علوم پزشکی مازندران, مرکز تحقیقات توکسوپلاسموز، پژوهشکده بیماری‌های غیرواگیر، دانشکده فناوری‌های نوین پزشکی, گروه نانوفناوری پزشکی, ایران
پست الکترونیکی javad.akhtari@gmail.com
 
   application of liposome technology in the treatment of leishmaniasis: past, present and future  
   
Authors mellati amir ,asadi peyman ,soltanloo nahid ,fakhar mahdi ,alavizadeh hoda ,akhtari javad
Abstract    leishmaniasis is one of the most common parasitic diseases in tropical and subtropical regions worldwide and poses a threat to public health. according to the world health organization (who), the number of leishmaniasis cases worldwide is estimated at 12 million, and the number of people at risk is 350 million. however, leishmaniasis therapies have their limitations, and today nanoparticle delivery systems such as liposomes are used. liposomes are bilayered structures made of phospholipids and cholesterol, which contain hydrophilic and hydrophobic components in their structure and enable the uptake of hydrophobic, hydrophilic, or amphiphilic compounds. since the leishmaniasis parasite is predominantly found in macrophages, drug delivery systems improve the therapeutic index of anti-leishmaniasis drugs and reduce the effective dose and toxic off-target effects of non-specific biodistribution. targeted liposomal drug delivery systems are achieved by utilizing their different structural features such as particle size and surface charge and attaching other ligands to the surface of liposomes for targeted drug delivery. today, sugar-coated liposomes, cationic liposomes, arsenoliposomes and peptide-targeted liposomes are used to deliver traditional anti-leishmaniasis drugs to leishmania, and due to the importance of nanoliposomes and their many benefits, research continues in this field.
Keywords liposomes ,leishmania ,leishmaniasis ,nanotechnology ,vesicle
 
 

Copyright 2023
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved