مطالعه خالص‌سازی و انتقال اورانیل از محیط کلرایدی با استفاده از غشای مایع توده‌ای حاوی کرون اتر db18c6 به عنوان حامل

در این مطالعه، بازیابی اورانیم از محیط کلرایدی توسط غشای مایع توده‌ای حاوی کرون اتر db18c6 مورد بررسی قرار گرفت. اثر ph و غلظت کلراید در فاز دهنده، نوع رقیق‌کننده و غلظت حامل در فاز غشای مایع، نوع و غلظت فاز گیرنده و سینتیک انتقال بررسی شد. نتایج نشان داد که افزایش حضور کرون اتر در فاز غشای مایع تا حد مشخصی موجب افزایش انتقال یون شده و در ادامه به دلیل افزایش گران‌روی باعث کاهش انتقال یون می‌شود. رقیق‌کننده به تنهایی توانایی انتقال یون نداشت اما نوع رقیق‌کننده بر انتقال اثرگذار بود. فاز دهنده حاوی 2 مولار پتاسیم کلرید و با ph برابر با 4، حداکثر انتقال یون اورانیل را فراهم کرد. نوع و غلظت اسید معدنی به عنوان فاز گیرنده اثر چشم‌گیری بر انتقال داشته و بیشترین انتقال اورانیل با هیدروکلریک اسید 0/1 مولار انجام شد. بررسی سینتیک انتقال نشان داد که عامل کنترل‌کننده سرعت انتقال یون اورانیل، رهاسازی یون اورانیم از غشای مایع به داخل فاز گیرنده است. آزمایش‌های نهایی در شرایط بهینه نشان از انتقال انتخابی یون اورانیل در حضور عناصر مولیبدن، نئوبیم، تیتانیم، وانادیم و تنگستن داشت. در شرایط بهینه، انتقال یون اورانیم از فاز آبی دهنده به داخل فاز گیرنده به بیش از 91% درصد رسید.

study purification and transfer of uranyl from chloride medium using bulk liquid membrane containing crown ether db18c6 as a carrier

this study investigates uranium recovery from a chloride medium using a bulk liquid membrane containing the crown ether db18c6. the effects of ph and chloride concentration in the donor phase, diluent type and carrier concentration in the liquid membrane phase, and the type and concentration of the acceptor phase, along with transport kinetics, were examined. results indicated that increasing the crown ether concentration in the liquid membrane phase initially enhanced ion transfer. however, beyond a certain point, further increases in crown ether concentration reduced ion transfer due to increased viscosity. while diluents alone could not transfer ions, the type of diluent influenced the transfer process. optimal uranyl ion transfer was achieved with a donor phase containing 2 m potassium chloride at ph 4. the type and concentration of the mineral acid in the acceptor phase significantly affected the transfer efficiency, with 0.1 m hydrochloric acid facilitating the maximum transfer of uranyl ions. the study of transfer kinetics revealed that the rate-controlling step is the release of uranyl ions from the liquid membrane into the acceptor phase. under optimal conditions, selective transfer of uranyl ions was achieved in the presence of molybdenum, niobium, titanium, vanadium, and tungsten. the uranium transfer rate from the donor to the receiving phase exceeded 91%.