جایگاه اقتصاد در سیاست‌خارجی نرم‌افزاری چین در مناطق درحال‌توسعه

مقدمه و اهداف: چین تصویر کشوری تازه‌ توسعه‌یافته از خود در جهان ترسیم کرده و به‌دنبال بهره‌گیری ازاین چهره به‌منظور تقویت قدرت‌نرم چینی به‌ویژه در مناطق درحال‌توسعه‌ایست که سودای توسعه‌یافتگی در سر می‌پرورانند. چین در قامت کشوری تازه‌ توسعه‌یافته به‌درستی به مزیت ‌اقتصادی خود در سطح جهان و مناطق درحال ‌توسعه آگاه است. این کشور باوجود برخورداری از سابقه باعظمت تاریخی و فرهنگی، سیاست‌خارجی نرم‌افزارگرایانه خود را بر قدرت ‌اقتصادی نهاده است. سیاست نرم‌افزاری پکن در برابر کشورهای درحال‌توسعه معطوف‌به جذب به الگوی‌چینی توسعه مطابق اجماع ‌پکن است. پروژه‌ کلان «ابتکار کمربند-راه» بر ضرورت‌های ژئواکونومیکی مبتنی و همواره به‌دنبال اطمینان‌بخشی است که توسعه و صعود چین مسالمت‌آمیز بوده و واجد منافع برای سایرین نیز خواهد بود. نیل ‌به این اطمینان بیش ‌از آن‌که با اتکاء ‌به ابزارها و منابع فرهنگی در دستورکار پکن قرار گرفته باشد، به منتفع‌سازی اقتصادی مناطق درحال ‌توسعه با هدف جذب آنها می‌انجامد. اگر الگوی متعارف قدرت‌نرم برآمده‌از خاستگاه نظری غرب مبنا قرار گیرد، چین با چالش‌های جهان‌شمول‌سازی فرهنگ خود مواجه است. ازاین‌روست که استفاده ‌از مزیت‌نسبی اقتصادی در دستورکار سیاست‌خارجی پکن قرار می‌گیرد. روش‌ها: هدف مقاله آن‌است تا جایگاه اقتصاد را در سیاست‌خارجی نرم‌افزاری چین در مناطق درحال ‌توسعه تحلیل کند که مستلزم شناخت چارچوبة مفهومی-نظری قدرت‌نرم و نتایج آن است. روش‌ تحقیق از نوع توصیفی-تحلیلی است و براساس پیوند اقتصاد-قدرت‌نرم به‌عنوان کانون سیاست‌خارجی نرم‌افزاری چین تبیین می‌شود. بنابراین، نوشتار پیشِ ‌رو در پیِ پاسخ‌ بدین پرسش برآمده که ابزارهای اقتصاد چه جایگاهی در سیاست‌ نرم‌افزاری چین درقبال مناطق درحال ‌توسعه دارد؟ فرضیه آن است که سیاست نرم‌افزاری چین در مناطق درحال ‌توسعه معطوف‌به ایجاد «حوزه‌های نفوذ» با اهداف‌اقتصادی و سیاسی ازطریق قدرت‌نرم (غیرمستقیم) اقتصادی و سپس فرهنگی است. یافته‌ها: رهبران چین می‌خواهند ازطریق معرفی فرهنگ چینی تصویری نرم‌تر از خود ارائه نمایند و آن ‌را با اتکاء‌به ابزارهای اقتصادی پیش می‌برند. سال2017 نقطه‌عطف مهمی تلقی می‌شود؛ نوزدهمین کنگره ملی حزب‌کمونیست چین، تفکرات شی‌جین‌پینگ با نام «سوسیالیسم با خصائل چینی در عصر جدید» را در اساسنامه حزب درج کرد و به جانمایی اهداف‌سیاسی در کنار اهداف ‌اقتصادی در سیاست‌خارجی پکن مبادرت ورزید. قطعنامه‌ها نشان می‌دهند که چینی‌ها همچنان بر ابزارهای اقتصادی جهت پیشبرد اهداف سیاست‌خارجی تاکید می‌کنند. یافته‌ها نشان می‌دهند که چین ‌‌از شرکای اصلی تجاری و سرمایه‌گذاری، ‌از بزرگ‌ترین کمک‌کنندگان در آفریقا، آسیا و آمریکای‌لاتین،‌ «مدل‌ توسعه» برای جهان درحال‌ توسعه‌ و از مهم‌ترین اعطاءکنندگان بورسیه‌تحصیلی دراین مناطق است. نتیجه‌آنکه قدرت‌نرم چین خصلتی اقتصادی دارد. در حالی‌که چین شریک اقتصادی جهان درحال ‌توسعه دیده می‌شود، این به‌معنای گسترش ارزش‌ها، فرهنگ و ایده‌های چینی نیست. توان جاذبه‌آفرینی چین دراین مناطق اقتصادی است نه‌اینکه ضرورتاً فرهنگی باشد. دراین‌ معنا قدرت‌‌نرم چین از ویژگی‌های متمایزی برخوردار است که بدان خصلت چینی می‌بخشد و آن‌ را از مدل‌‌ غربی متمایز می‌سازد. نتیجه‌گیری: نتیجه حاصله دلالت‌بر آن دارد که جاذبه چین در مناطق هدف، بیش‌از‌آن‌که برآمده‌از غنای تاریخی‌-فرهنگی این کشور باشد، برخاسته‌‌از قدرت‌‌صنعتی، علمی و فناوری آن است. تا زمانی‌که قدرت‌اقتصادی چین پیش‌رونده باشد، قدرت‌نرم این کشور نیز تقویت می‌گردد. باوجوداین، شواهد نشان می‌دهند به‌رغم اولویت‌دهی چین به آسیای‌جنوب‌شرقی و آسیای‌مرکزی در سیاست‌خارجی نرم‌افزارگرا، اما بیشترین دستاورد سیاسی و اقتصادی در آفریقا و آمریکای‌لاتین نصیبش شده است.

the role of the economy in china’s soft foreign policyin the developing regions

introduction: china has drawn itself as a new-developed country in the world, and now it is seeking to use this image to strengthen chinese soft power, especially in developing regions. the china as a new-developed country is well aware of its economic advantage in the world and developing regions. despite having a great historical and cultural history, this country has placed its software foreign policy on economic power. beijing’s software policy towards developing countries is aimed at attracting to the chinese developmental model according to the beijing consensus. the &belt and road initiative& megaproject is based on geo-economic imperatives and always seeks to ensure that the development and rise of china is peaceful and will benefit others as well. achieving this assurance is based on economic interests for the developing regions in order to attracting them, rather than relying on cultural tools and resources. according to conventional western model of soft power, china is facing the challenges for globalizing its culture. the use of relative advantage economically is in beijing’s foreign policy agenda.methods: the aim of the article is to analyze the position of the economy in china’s soft foreign policy in developing regions, which requires understanding the theoretical conceptual-analytical framework of soft power and its results from china’s point of view. the research method is descriptive-analytical and is explained based on the link between economy and soft power as the focus of china’s soft foreign policy. therefore, the article seeks to answer the question, what is the place of the economy in china’s software foreign policy towards the developing regions? the hypothesis is that china’s software policy in developing regions is mainly aimed at creating &spheres of influence& for economic and political goals through (indirect) economic and then cultural soft power.results and discussion: china wants to present a softer self-image on basis of chinese culture, and they promote it by the economic tools. 2017 is considered an important turning point in this era. the 19th national congress of the communist party of china introduced president xi jinping’s thoughts called &socialism with chinese characteristics in the new era& in the party’s constitution and started to place political goals alongside economic goals in beijing’s foreign policy. studying the resolutions issued by the congress shows that the china still emphasizes the use of economic tools to advance foreign policy goals. conclusions: the findings of the research indicate that china is one of the main trade and investment partners, one of the biggest donors in regions such as africa, asia and latin america; it has become a &development model& for developing world, and it is one of the most important grantors of educational scholarships in these regions. resultly, china’s soft power, according to &economy-oriented software& policy, mainly has an economic character. while china is widely seen as an economic partner around the developing world, this does not mean the spread of chinese values, culture and ideas. china’s attractiveness in these areas is basically economic, not necessarily cultural according to the western concept of soft power. in this sense, china’s soft power has distinctive features that give it a chinese character and distinguish it from other models common in western countries.the result indicates that the attraction of china in e regions is less historical-cultural, rather industrial, scientific and technological power. as long as the economic power of china is progressive, the its soft power will also be strengthened. however, the evidence shows that despite china’s prioritization of southeast asia and central asia in its software foreign policy, it has achieved the most interests (political and economic) in africa and latin america.