اندیشه نااندیشیده حوزه سیاست؛ واکاوی بنیان‌های روش استتیکی ژاک رانسیر

جریان های فکری فلسفی و جامعه شناختی طیف بسیار متنوعی از اندیشه های آرمانی و خیالی  ارائه کرده اند و مدام کوشیده اند تا مردم را به سوژه های پیشرفت و تغییر بدل سازند.  تمامی اندیشه ها به دنبال ترویج ایده هایی هستند که هدف آن توامان تکریم ظرفیت برخی از انسان ها چون خود و تحقیر صلاحیت و مقام برخی دیگراست.  همین امر ساخت جامعه ای پرآشوب و متلاطمی موجب شده که مردم آن همچون اشباح سرگردان، خموش و بی صدا زیست می کنند. افراد چنان تحت سیطره فکری فیلسوفان و جامعه شناسان قرار گرفته اند که گویی ماهیت حقیقی انسان همین است و هیچ بدیل دیگری را نمی توان تصور کرد. ژاک رانسیر، این اندیشمند فرانسوی زبان، منتقد چنین جریان های فکری است و می کوشد به جای آن که به قلمرو تاریک اندیشه پشت کند، با استفاده از روش استتیکی، به آن حد و مرزهای بازنماییِ جنبه اثبات پذیریِ مکاتب فکری سیاسی اجتماعی و فلسفی حمله کند. در مقالۀ پیش رو، نگارنده درصدد پاسخ به این پرسش است که رانسیرچگونه  با استناد به روش استتیکی، به ساحت نااندیشه های روش های پوزیتویستی و گفتمانی در علوم سیاسی و جامعه شناسی می پردازد. در جواب به این سوال باید گفت روش استتیکی رانسیر با نگاه به قدرت شاعرانگی در وجودِ بشر ، انسان ناپدید گشته در جهان پرآشوب معاصر را مرئی و هویدا می سازد.

Thought Undiscovered Policy Area: The Excavate of the Foundations of the Aesthetic Method by Jacques Rancier

Philosophical and sociological thought flows have provided a very diverse range of thoughtful and imaginative thoughts and are constantly trying to transform people into subjects of development and change. All the thinkers seek to promote ideas that aim at simultaneously rewarding the capacity of some humans like themselves and humiliating the authority of some other human beings. This has led to the creation of a turbulent and crowded society whose people live like silent, silent wanderers. Individuals are so dominated by philosophers and sociologists as if the true nature of man is the same, and no other substitute can be imagined. Jacques Rancier, a Frenchspeaking thinker, is a critic of these intellectual currents and tries to attack the boundaries of representativeness of the schools of thought, politics, society, and philosophy instead of not paying attention to the dark realm of thought. In the following article, the author attempts to answer the question of how Ranser, using a static method, does not consider the positivist and discursive methods in political science and sociology. In answering this question, the aesthetic method, Mr. Rancier, looks at the power of poetry in human existence, the human being disappears in a vibrant, contemporary world. In answering this question, the aesthetic approach of Mr. Rancier, by looking at the power of poetry in human existence, has left man disappearing in a vibrantcontemporary world.