پدیدار شناسی مدنی و مطالعات توسعه

در ایران به چرائی عدم موفقیت برنامه‌های توسعه، پاسخ‌های مختلفی داده شده، اما توجهی به اهمیت «مبانی فکری توسعه» نشده است. این در حالی است که نظریه‌پردازی در باب «توسعه»، در آغاز در مکاتبی چون اقتصاد رشد و مدرنیزاسیون که مبتنی بر مفروضات پارادایمی «علم سیاست پوزیتیویستی» و «علم اقتصاد کلاسیک» پردازش شد. این ابتناء، از یکسو تضمنات نظری و عملی خود را دارد و از سوی دیگر، بی توجهی به آن تبعات معینی برای توسعه اندیشی در بر خواهد داشت. در چند دهه اخیر، نظریه‌های جدید توسعه همچون نظریه‌های «اخلاق توسعه» و «توسعه انسان»، به صراحت با رجوع و اتکاء به مبانی فکری متفاوت از نظریه‌های پیشین توسعه به دو پارادیم مدنی، یعنی «پارادایم عرصه عمومی» و«پارادایم بازار» تاسی جسته و هنجارهائی چون «عدالت»، «آزادی»، و«زندگی خوب» را وارد مباحث توسعه کرده‌اند. اما، در نهایت تنش میان این دو پارادایم مدنی نظریه‌های جدید را نیز دچار تنش کرده است در اینجا «پدیدارشناسی امر مدنی» بعنوان نوعی مبنای فکری – فلسفی که می‌تواند با توجه به اقتضائات زمینه و زمانه، تمهیدگر توسعه اندیشی در ایران فارغ از تنش حاصل از دوگانه مدنی مذکور باشد، مطرح شده است.

Civic Development an Development Studies

In Iran, various answers have been given to the failure of development programs. The importance of the &intellectual foundations of development& has not, however, been taken into consideration in this regard. &Theories of Development& were initially developed by schools such as the “Economics of Growth » and « Modernization Theory», which were formulated based on the paradigmatic assumptions of &modern political science& and &classical economics.& In recent decades, however, new theories of development, such as &Development Ethics& and &Human Hevelopment&, have explicitly referred to two civic paradigms, namely the &public arena paradigm& and «Market Paradigm and have introduced norms such as &justice&, &freedom&, and &good life& into development issues. However, in the end, the tension between the two types of civic paradigms has also strained these new theories. Here, the &phenomenology of the civil& as a kind of intellectualphilosophical basis that can prepare development free from the tension existing Development Paradigms.