تحلیل جامعهشناختی شهرآشوبها به عنوان تاریخ محلی منظوم در عصر تیموری
|
|
|
|
|
نویسنده
|
پرویش محسن ,محمدی ذکرالله
|
منبع
|
متن پژوهي ادبي - 1397 - دوره : 22 - شماره : 77 - صفحه:67 -92
|
چکیده
|
تاریخنگاری محلی به عنوان یکی از اشکال تاریخنگاری در ایران، بهویژه در دوره تیموری، چندان مورد توجه قرار نگرفتهاست. در این میان، یکی از انواع تاریخنگاری محلی، تاریخنگاری منظوم است و گونهای از تاریخهای منظوم که در عهد تیموری گسترش یافت، شهرآشوبها هستند. در واقع، شهرآشوبها اطلاعات فراوانی در باب تاریخ اجتماعی و فرهنگی و نیز خصوصیات شهرها، اصناف و... در قالب تاریخ محلی منظوم ارائه مینمایند. همچنین، تاریخنگاری منظوم از نظر بازسازی برخی از حوادث تاریخی این زمان و هم از لحاظ نشان دادن شواهدی از احیای روح ایرانی و زبان فارسی، اطلاعات زیادی بهدست میدهد. بنابراین، هدف اصلی مقاله حاضر این است تا تحلیلی جامعهشناختی از شهرآشوبها به عنوان تاریخ منظوم محلی در عصر تیموری بهدست دهد و اوضاع اجتماعی و فرهنگی این عصر را بررسی نماید.
|
کلیدواژه
|
تاریخنگاری محلی، شهرآشوبها، جامعهشناسی شهری، عصر تیموری
|
آدرس
|
دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره), ایران, دانشگاه الزهرا, ایران
|
پست الکترونیکی
|
ze.mohammadi@alzahra.ac.ir
|
|
|
|
|