حفاظت، مرمت و باززنده‌سازی بافت تاریخی؛ گامی در جهت توسعۀ پایدار

نگاه به بافت های تاریخی در عصر حاضر به‌ طور عمده متوجه ابعاد فرهنگی - اجتماعی در مقابل ابعاد صرف کالبدی است. این تغییر رویکرد از خلال منشورهای جهانی، کاملاً مشهود است. هر دو رویکرد وجه مشترکی دارند که در مقولۀ حفاظت و احیای بافت‌ های تاریخی قابل مشاهده است. این وجه، متضمن پارادایم‌ های متنوعی است؛ از این‌رو نگرش‌ ها با ساختارهای کالبدی صلب و غیرقابل انعطاف آغاز می‌ شود و به‌ تدریج به‌ سوی ساختارهای منعطف‌ تر و غیرکالبدی پیش می‌ رود. انگارۀ ساختارهای منعطف فرهنگی - اجتماعی، حاکی از معرفت انسان به ضرورت توجه بیشتر به این ساختارها و توانمندسازی آن ‌ها در فراسوی دنیای مدرن می‌ باشد. از آنجا که بافت تاریخی، نظامی همگن و متشکل از ساختارهای کالبدی و غیرکالبدی است، بررسی نقش و ویژگی ‌های هر یک و تعامل آن‌ ها با یک‌دیگر مدنظر است. راهبردهای ساکن یا کم‌تحرک حفاظت از ساختار کالبدی که گاه در شهرهای کوچک نتایج مطلوب داشته، نمی‌ تواند عیناً در شهرهای بزرگ اثرات موردنظر را دربر داشته باشد. یاری جستن از ساختار فرهنگی اجتماعی، در بافت تاریخی می‌ تواند در توانمندسازی کالبدی و عملکردی بافت موردنظر تاثیر اساسی داشته باشد. این نوشتار با استفاده از روشی استدلالی و استنادی بر آن است تا رابطۀ بین فضای کالبدی بافت تاریخی با پدیده‌ های فرهنگی اجتماعی را تبیین کند. با توجه به این‌که یکی از مولفه‌ های اصلی عملکرد اجتماعی بافت تاریخی، سکونت است، شکل و گونۀ خانه، و ریخت بافت نتیجۀ رویکردی اجتماعی - فرهنگی است.

conservation, restoration and revitalization of historical context; a step towards sustainable development

looking at historical contexts in the present era, socio-cultural features are dominant as opposed to purely physical attitudes. this change has become evident through world charters. both approaches can be viewed in the field of conservation and restoration of historical fabrics. this aspect involves various paradigms. hence attitudes begin with rigid and inflexible physical structures and gradually move towards more flexible and non-physical structures. human knowledge means that it is necessary to pay more attention to flexible socio-cultural structures and revitalize them for the future modern world. since the historical fabrics is a homogeneous system consisting of physical and non-physical structures .the role, characteristics and interaction between these structures are consider. used strategies for conservation of the physical structure that works well in small towns may not always have the desired effects in bigger cities. applying the socio-cultural structure in the historical fabrics can have a major impact on the functional and revitalization of the contexts. in this article, the relationship between the physical space of the historical context and socio-cultural phenomena should be explained by using an argumentative and citation methods. it is clear that habitation is one of the main components of the social function of historical fabrics therefore the form and type of housing is the result of a socio-cultural approach.