ارزیابی تغییرات بیوشیمیایی و آنتی‌‌اکسیدانی دو رقم توت فرنگی پاروس و کویین الیزا تحت شرایط کم‌‌آبیاری

دراین پژوهش تاثیر تیمار کم‌‌آبیاری و ویژگی‌‌های آنتی‌‌اکسیدانی و بیوشیمایی میوه و برگ گیاه توت‌‌فرنگی(fragaria x ananassa dusch.) ارقام پاروس (paros) و کویین الیزا (queen eliza) در دو سال متوالی (1399-1398) در فصول مختلف رشدی بهار، تابستان و پاییز مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش به‌‌صورت کرت‌‌های خرد شده بر پایه طرح بلوک‌‌های کامل تصادفی، با سه سطح آبیاری (0، 30 و 65 درصد تخلیه رطوبتی خاک) در سیستم کاشت‌‌پشته‌‌ای دوردیفه و آبیاری قطره‌‌ای در بستر خاکی، در فضای باز ایستگاه تحقیقات کشاورزی گریزه شهرستان سنندج، به‌‌اجرا درآمد. بر اساس مقایسه میانگین‌‌ها: کم‌‌ترین مقدار آسکوربات (44.8) و بیش‌‌ترین مقدار آن (73.5) (بر حسب میکرومول برگرم وزن‌‌خشک)، به ترتیب در تیمار شاهد و تیمار 65 درصد تخلیه‌‌رطوبتی مشاهده شد. در روندی مشابه، مقدار گلوتاتیون (بر حسب میکرومول برگرم وزن‌‌خشک) در تیمار 65 درصد تخلیه‌‌رطوبتی حدود 74 درصد در مقایسه با تیمارشاهد افزایش نشان داد. مقایسه میانگین‌‌ها نشان داد که محتوای آنزیم پلی‌‌فنل‌‌اکسیداز و فنیل‌‌آلانین‌‌آمونالیاز با افزایش شدت تنش کم‌‌آبیاری در برگ توت‌‌فرنگی به‌‌صورت معنی‌‌داری افزایش یافت، به‌‌طوریکه بیشترین مقدار آنزیم‌‌های pal و ppo به‌‌ترتیب 43.3 و 0.58 (واحد پروتئین بر میلی‌‌گرم) در تیمار 65 درصد تخلیه‌‌رطوبتی و در تابستان مشاهد شدند. ظرفیت آنتی‌‌اکسیدانی و مقدار فنل‌‌کل و فلاونوئید کل با بالارفتن شدت تنش کم‌‌آبیاری روند افزایشی داشتند به‌‌طوری که در تنش کم‌‌آبیاری شدید مقدار این صفات به ترتیب 35، 48 و 92 درصد در مقایسه با شاهد افزایش پیدا کردند. برهمکنش رقم و سال بر محتوای آنزیم فنیل‌‌آلانین‌‌آمونالیاز و فنولیک اسید، به‌‌خصوص در فصول تابستان و پاییز، معنی‌‌دار شد. آزمون مقایسه میانگین‌‌ها بیشترین مقدار این صفات در رقم کویین‌‌الیزا را به ترتیب (41.67) واحد در میلی‌‌گرم پروتئین و (4.80 ) میلی‌‌گرم در گرم وزن تر نشان دادند. به‌‌طور کلی در تنش ملایم کم‌‌آبیاری، شاخص‌‌های بیوشیمیایی میوه حفظ و بهبود پیدا کردند. همچنین تغییر صفات در برگ و میوه نشان داد که در مقایسه بین دو رقم، کویین‌‌الیزا از تحمل بالاتری برخوردار بود.دراین تحقیق تاثیر تیمار کم آبیاری و خصوصیات آنتی اکسیدانی و بیوشیمایی میوه و بافت برگ گیاه توت فرنگی(fragaria x ananassa dusch.)، ارقام پاروس و کویین الیزا (paros & queen eliza) در طی دو سال متوالی در فصول مختلف رشدی بهار، تابستان و پاییز مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش به صورت کرت های خرد شده بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی، با سه سطح آبیاری (0، درصد 30 درصد و 65 درصد تخلیه رطوبتی خاک) در سیستم کاشت پشته ای دوردیفه و آبیاری قطره ای در بستر خاکی، در فضای باز ایستگاه تحقیقات کشاورزی گریزه شهرستان سنندج، به اجرا درآمد. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که شدت های مختلف کم آبیاری بر بیشتر صفات کیفی میوه از جمله مواد جامدمحلول، اسیدیته قابل تیتراسیون، ویتامین سی، فلاونوئید، آنتوسیانین، فنل کل، ظرفیت آنتی اکسیدانی و نیز صفات بیوشیمیایی برگ توت فرنگی از قبیل مقدار پرولین، کربوهیدرات ها، پروتئین های محلول، مالون دی الدئید، مقدار آسکوربات، گلوتاتیون، فنولیک اسید، پراکسیدهیدورژن، آنزیم های فنیل آلانین آمونولیاز (pal) و پلی فنل اکسیداز (ppo) تاثیر معنی دار داشت، ظرفیت آنتی اکسیدانی و مقدار فنل کل و فلاونوئید با بالارفتن شدت تنش کم آبیاری روند افزایشی داشتند به طوریکه در تنش کم آبیاری شدید مقدار این صفات به ترتیب 35، 48 و 92 درصد در مقایسه با شاهد افزایش پیدا کردند. مقایسه میانگین ها نشان داد که اثر متقابل رقم و سال بر محتوای آنزیم فنیل آلانین آمونولیاز و فنولیک اسید، به خصوص در فصول تابستان و پاییز، معنی دار شد و بیشترین مقدار این صفات در رقم کویین الیزا مشاهده شد. به طور کلی در تنش ملایم کم آبیاری، شاخص های بیوشیمیایی میوه حفظ و حتی بهبود پیدا کردند. همچنین تغییر شاخص ها در برگ و میوه نشان داد که در مقایسه بین دو رقم، کویین الیزا از تحمل بالاتری برخوردار بود. 

evaluation of biochemical and antioxidant changes of two strawberries (paros and queen eliza) cultivars under deficit irrigation conditions

the current study aimed to investigate the impact of water deficit treatment on the antioxidant and biochemical properties of the fruits and leaves of two strawberry cultivars, namely fragaria × ananassa duch. ’paros’ and ’queen eliza’. the study was conducted over two consecutive years (2019–2020) and across different growing seasons-spring, summer, and autumn-to gain a comprehensive understanding of the plants’ responses to water stress. the experiment was carried out in a split-plot design with a completely randomized block layout at the agricultural research station in graze, sanandaj city. the study included three levels of irrigation: 0%, 30%, and 65% soil moisture depletion, applied in a hilling planting system with drip irrigation in a soil bed. the results of the study revealed that the lowest amount of ascorbate (44.8 mmol/g dw) was observed in the control treatment, while the highest amount (73.5 mmol/g dw) was observed in the severe water stress treatment. similarly, the amount of glutathione (in mmol/g dw) in the severe water stress treatment showed an increase of approximately 74% compared to the control treatment. furthermore, our findings indicated that the contents of polyphenol oxidase (ppo) and phenylalanine ammonia-lyase (pal) significantly increased with the increase in water stress treatment in strawberry leaves. the highest amounts of pal (43.3 protein units per mg) and ppo (0.58 protein units per mg) were observed in the severe water stress treatment during the summer season. the antioxidant capacity, as well as the total phenol and flavonoid content, exhibited an increase with rising water stress levels. under severe water stress conditions, the amounts of these parameters increased by 35%, 48%, and 92%, respectively, compared to the control. the interaction effect of cultivar and year on pal enzyme and phenolic acid content was significant, particularly in the summer and autumn seasons. the mean comparison test showed that the highest amounts of these characteristics were observed in ’queen eliza’, with 41.67 units per mg of protein and 4.80 mg/g fw, respectively. overall, the biochemical characteristics of the fruit were maintained and improved under low-stress deficit irrigation treatment. the changes in characteristics in leaves and fruits also indicated that ’queen eliza’ had higher tolerance compared to the other cultivar.