بررسی ناپایداری منحنی فیلیپس در اقتصاد ایران با استفاده از رهیافت حالت- فضا

مطالعات مربوط به منحنی فیلیپس یکی از موضوعات مهم اقتصاد کلان به شمار می‌رود و از دیرباز در مطالعات تجربی مورد آزمون قرار گرفته است. الگوهای کینزی جدید از منحنی فیلیپس بر مبنای مطالعه‌ی گالی و گرتلر عموماً قائل بر این هستند که در کوتاه‌مدت به دلیل چسبندگی‌های اسمی میان تورم و مازاد تقاضا معاوضه وجود دارد، در حالی که در بلندمدت نرخ بیکاری با تورم غیرشتابنده ثابت است. در نقطه‌ی مقابل، گوردون در الگوی مثلثی خود نرخ بیکاری با تورم غیرشتابنده را در طول زمان متغیر می‌انگارد. در این راستا، پژوهش حاضر با به کارگیری رهیافت ضرایب متغیر در طول زمان می‌کوشد، بینش جدیدی در رابطه با اعتبار منحنی فیلیپس در اقتصاد ایران ایجاد کند. برای این منظور، از داده‌های مربوط به دوره 1395–1339 استفاده شده است. با توجه به شرایط اقتصاد ایران، ضرایب در شش برهه زمانی برآورد شدند. نتایج برآورد نشان می‌دهد پارامترهای منحنی فیلیپس در اقتصاد ایران از ثبات برخوردار نیستند. به طوری که سهم انتظارت آینده‌نگر در این ناپایداری قابل توجه است. ضرایب به دست آمده برای شکاف تولید نشان داد در بیشتر سال‌ها شیب منحنی فیلیپس در اقتصاد ایران مثبت بوده و نمی‌توان اعتبار آن را در حالت کلی تایید کرد. بر این اساس، نمی‌توان در خصوص فرم تبعی منحنی فیلیپس اظهار نظر قطعی داشت.

Investigating the Phillips Curve’s Instability in Iran’s Economy Using the State-Space Approach

Philips curve studies are one of the major issues of macroeconomics and have long been tested in empirical studies. Hybrid New Keynesian Phillips Curve developed by Galí and Gertler, generally believes that in the shortrun there is a tradeoff between inflation and excess demand due to nominal rigidities, while inflation in the long run is constant at the NonAccelerating Inflation Rate of Unemployment (NAIRU). By contrast, Gordon in his triangle model assumes the NAIRU to be variable over time. In this regard, the present study, using by TimeVarying Parameter approach tries to create a new insight into the validity of the Philips curve in the Iran’s economy. In this way, the data for the period 19602016 have been used. Given the conditions of the Iran’s economy, the coefficients were estimated at six time points. The results show that the Phillips curve parameters in the Iran’s economy are not stable. So that the share of forwardlooking expectations in this instability is significant. The coefficients obtained for the output gap showed that in the most years the slope of the Philips curve in the Iran’s economy has been positive, and its validity cannot be generally confirmed. Accordingly, it is impossible to make a definite statement about the Phillips curve subordinate form.