تاثیر آستانه‌ای رشد نرخ ‌ارز بر کارایی بخش صنعت در ایران

در این پژوهش نقش آستانه‌ای رشد نرخ ارز  بر کارایی بخش صنعت در اقتصاد ایران در دوره زمانی 1395-1384 با استفاده از الگوی رگرسیون آستانه‌ای داده‌های تابلویی بررسی شده است. در این مطالعه جهت استخراج کارایی صنایع منتخب بر اساس طبقه‌بندی مرکز آمار ایران از صنایع از رویکرد تحلیل پوششی داده بوت استرپ استفاده شده است. نتایج پژوهش وجود یک آستانه برای رشد نرخ ارز  را نشان می‌دهد و مقدار آستانه رشد نرخ ارز  44.13 درصد است و با توجه به وابستگی شدید بخش صنعت در اقتصاد ایران به واردات، در رشد کمتر از آن تاثیر رشد نرخ ارز  بر کارایی صنعت مثبت و معنادار و در رشد نرخ ارز بیشتر از حد آستانه بدلیل غالب شدن افزایش بهای تمام شده محصولات، تاثیر منفی و معنادار خواهد داشت. همچنین رشد توسعه مالی مبتنی بر شبکه بانکی و رشد تسهیلات غیرجاری تاثیر منفی و معنادار بر کارایی صنایع مختلف کشور در دوره مورد بررسی دارند. نتایج نشان می‌دهد مدیریت نرخ ارز در کشور بایستی به‌گونه‌ای باشد که رشد نرخ ارز بیش از حد آستانه نباشد زیرا کارایی صنایع را کاهش می‌دهد و همچنین اعطای تسهیلات شبکه بانکی باید هدفمند و با نظارت مداوم صورت پذیرد تا میزان تسهیلات غیرجاری کمتری بدنبال داشته باشد و از سوی دیگر به بخش واقعی اقتصاد تزریق گردد تا در صورت رشد نرخ ارز بیش از حد آستانه انگیزه سفته‌بازی برای متقاضیان تسهیلات شکل نگیرد.

The Impact of Exchange Rate Growth Threshold on the Efficiency of Industrial Sector in Iran

In this study, the role of  exchange rate growth threshold on the efficiency of the industrial sector on Iran during 20052016 was investigated using panel data threshold regression model. Also, Data envelopment analysis Bootstrap approach was used to extract the efficiency of selected industries based on the classification of Iran Statistics Center. The results show that industry sector efficiency is achievable at the exchange rate growth lower than 44.13% threshold. Since, the industrial production is highly related to the import prices, the lower growth rates of exchange rate may result in positive and significant effects on efficiency and the higher ones may affect it negatively. Also, the study shows that the growth of financial sector measured based on the growth of banking sector and nonperforming loans have a significant and negative impact on the efficiency of various industries. These results suggest that the exchange rate growth should be monitored regularly and be kept below the threshold; and the financial credit expansion should be supervised regularly and purposefully so that the nonperforming loans volume would be in control, and finally to reduce the speculative incentives in the times of exchange rate  growth above the threshold, financial credits should be channelize to target the real sector economy.