جستاری بر دسترسی به دادرسی عادلانه در دیوان داوری ورزش

دیوان داوری ورزش که با ایده «دیوان لاهه ورزش» در سال 1984 توسط کمیته بین‌المللی المپیک تاسیس شد، در حال حاضر به‌صورت سالانه پذیرای حدود 600 قضیه است. این نهاد، همان‌طور که موسسان آن اراده کرده ‌بودند، روند جهانی ‌شدن را تا حدود زیادی طی کرده و تبدیل به نهادی شده‌است که آراء صادره توسط آن می‌تواند مورد استناد جامعه بین‌المللی ورزش قرار گیرد. ساختار و قواعد رسیدگی دیوان داوری ورزش طی 4 دهه حیات آن اصلاحات متعددی به خود دیده، با این‌حال، مسائل و تضامین مرتبط با عدالت رویه‌ای و دادرسی عادلانه، همچون اجبار ورزشکاران به پذیرش صلاحیت دیوان، برگزاری علنی رسیدگی‌ها، انتشار منظم و به‌روز احکام صادره و مهم‌تر از آن، استقلال و بی‌طرفی همواره در زمره چالش‌های پیش‌ِروی این نهاد داوری بوده‌است. این جستار با تحلیل اجمالی حقوقی مبانی لزوم رعایت تضامین رویه‌ای توسط دیوان داوری ورزش، به بررسی میزان رعایت این تضامین در عملکرد و رسیدگی‌های دیوان پرداخته، چنین نتیجه خواهدگرفت که این نهاد داوری در زمینه رعایت استانداردهای مذکور دارای ضعف‌های جدّی است.