پیشگیری اجتماعی از درگیر شدن در فعالیت های تروریستی

جوامع مختلف با شیوه های متنوعِ کنترل جرایم تروریستی، در راستای تامین امنیت و حفظ حاکمیت درصدد کاهش آمار این دسته جرایم هستند. با این حال، رشد روزافزون جرایم تروریستی و ناکارآمدی نظام عدالت کیفری کشورهای مختلف در این زمینه نشان می‌دهد که باید برای رویارویی با این پدیده به صورت زیربنایی عمل کرد. یکی از مهم‌ترین سازوکارهای پیشگیرانه در حوزه جرایم تروریستی، پیشگیری اجتماعی می‌باشد که با ابزارهای مختلف در تلاش برای پیشگیری از ورود به فعالیت‌های تروریستی یا خارج کردن اشخاص از چرخه ارتکاب جرم است. با این حال، نحوه کاربست این سازوکارها امری حیاتی است؛ زیرا این تدابیرِ بلند مدت در نهایت باید منجر به از بین رفتن یا کاهشِ پایدارِ بزهکاری شود. باور غالب در خصوص مرتکبان جرایم تروریستی آن است که یک تروریست همواره تروریست است و به همین دلیل، تنها راه حذف آنها از چرخه جرایم این حوزه، توان‌گیری جسمانی هم‌چون اعدام یا حبس دایم است. با این حال، یافته‌های مطالعاتِ جرم‌شناختی نشان می‌دهد که احتمال موفقیت برنامه‌های پیشگیری اجتماعی در خصوص افرادِ در معرضِ خطر بزهکاری یا توقف بزهکاری در میان گروه‌های تروریستی نیز با شیوه‌های مختلف وجود دارد.