اثر هشت هفته تمرینات hiit در مقایسه با mict بر شاخص نروتروفیک مشتق از مغز (bdnf) در زنان غیر فعال دارای اضافه وزن

مقدمه: افزایش شیوع اضافه وزن و چاقی می تواند موجب افزایش شیوع بیماری های قلبی عروقی، افزایش آسم، دیابت نوع 2، تصلب شرائین و در نتیجه افزایش مرگ و میر شود. بافت چربی علاوه بر ذخیره انرژی، به عنوان ارگان غده درون ریز عمل می کند که قادر به ترشح انواع زیادی از آدیپوکین ها، سایتوکین ها و کموکاین های مختلف است. bdnf یکی از عوامل رشد عصبی است که در عملکرد شناختی، متابولیسم چربی و قند و همچنین پاتوفیزیولوژی چاقی و سندرم متابولیک موثر است.روش کاردر پژوهش حاضر 45 خانم دارای اضافه وزن که به صورت فرآخوانی در تهران صورت گرفت بصورت تصادفی به سه گروه 15 نفره تقسیم شدند: گروه تمرین تناوبی شدید(hiit) ،گروه تمرین تداومی با شدت متوسط (mict) و گروه کنترل. گروه های تمرینی به مدت هشت هفته و هر هفته سه جلسه طبق پروتکل استاندارد تمرینات را انجام دادند. نمونه گیری خونی ٤٨ ساعت قبل از شروع دوره و ٤٨ ساعت پس از آخرین جلسه تمرین شامل 10 سی سی خون از ورید بازویی در شرایط ناشتایی و در حالت نشسته اندازه گیری شد. برای مقایسه ی داده ها از تحلیل آزمون آنوای یک راهه و آزمون تعقیبی توکی در سطح اطمینان 95 درصد استفاده شد.نتیجه گیریهر دو نوع تمریناتhiit و mict موجب کاهش میزانbdnf شدند ولی با توجه به اینکه تمرینات mict اثرات بهتری بر افزایش این شاخص داشت بنابراین می توان بیان نمود در پژوهش حاضر این روش تمرینی بهتر می تواند در افراد دارای اضافه وزن اثرگذار باشد.

the effect of eight weeks of hiit training compared to mict on brain-derived neurotrophic factor (bdnf) in inactive overweight women

introductionthe increasing prevalence of overweight and obesity can lead to an increase in the prevalence of cardiovascular diseases, asthma, type 2 diabetes, atherosclerosis, and consequently increased mortality. in addition to storing energy, adipose tissue acts as an endocrine organ that is capable of secreting a large number of different adipokines, cytokines, and chemokines. bdnf is a neurogrowth factor that is effective in cognitive function, fat and sugar metabolism, and also the pathophysiology of obesity and metabolic syndrome.material and methodsin the present study, 45 overweight women who were recruited in tehran were randomly divided into three groups of 15: high-intensity interval training (hiit) group, moderate-intensity continuous training (mict) group, and control group. the training groups performed three sessions per week for eight weeks according to the standard protocol. blood sampling 48 hours before the start of the period and 48 hours after the last training session, including 10 cc of blood, was measured from the brachial vein in fasting and sitting conditions. one-way anova and tukey’s post hoc test were used to compare the data at a confidence level of 95%.conclusionboth types of hiit and mict exercises caused a decrease in the level of bdnf, but considering that mict exercises had better effects on increasing this index, it can be stated that in the present study this training method can be more effective in overweight people.