اثربخشی شفقت درمانی بر ادراک تصویر بدنی در بیماران مبتلا به جذام در شهر تبریز

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی شفقت درمانی بر ادراک تصویر بدنی در افراد مبتلا به جذام در شهر تبریز انجام گرفت. روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه‌آماری پژوهش حاضر کلیه مبتلایان به جذام در شهر تبریز در سال 1403 بود. پس از مصاحبه بالینی و با در نظر گرفتن ملاک‌های ورود و خروج، 32 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (16 نفر) و کنترل (16 نفر) قرار گرفتند. سپس هر دو گروه به وسیله پرسشنامه ادراک تصویر بدنی مک‌کینلی و هاید (1996) مورد ارزیابی قرار گرفتند. افراد گروه آزمایش 8 جلسه شفقت درمانی را در طول دو ماه و به‌صورت یک جلسه 90 دقیقه‌ای و به صورت درمان گروهی در هر هفته دریافت کردند. در پایان دوره درمان مجددا هر دو گروه پرسشنامه ادراک تصویر بدنی را تکمیل کردند. داده‌ها با روش تحلیل کوواریانس چندمتغیری تجزیه‌ و تحلیل شدند. نتایج حاصل از تحلیل داده‌ها نشان داد تفاوت معنی‌داری میان گروه آزمایش و گواه از لحاظ ادراک تصویر بدنی در افراد مبتلا به جذام وجود دارد (0.01>p) و پس از ارائه درمان، میزان ادراک تصویر بدنی (شرم از بدن و نظارت بر بدن) در گروه آزمایش نسبت به پیش‌آزمون و گروه گواه به‌طور معنی‌داری کاهش یافت. بنابراین، یافته‌های پژوهش بیانگر این است که شفقت درمانی بر ادراک تصویر بدنی در افراد مبتلا به جذام تاثیر می‌گذارد.

the effectiveness of compassion therapy on body image perception in individuals with leprosy in tabriz

the present study aimed to determine the effectiveness of compassion therapy on body image perception in individuals with leprosy in the city of tabriz. the research employed a semi-experimental method with a pretest-posttest design and a control group. the statistical population consisted of all individuals with leprosy in tabriz in 2024. after clinical interviews and considering inclusion and exclusion criteria, 32 individuals were selected through convenience sampling and were randomly assigned to experimental (16 individuals) and control (16 individuals) groups. both groups were assessed using the mckinley and hyde body image perception questionnaire (1996). the experimental group received eight sessions of compassion therapy over two months, with one 90-minute group session per week. at the end of the treatment period, both groups completed the body image perception questionnaire again. the data were analyzed using multivariate covariance analysis. the results indicated a significant difference in body image perception between the experimental and control groups in individuals with leprosy (p<0.01). after the treatment, the level of body image perception (body shame and body surveillance) in the experimental group significantly decreased compared to the pretest and the control group. therefore, the findings of this study suggest that compassion therapy influences body image perception in individuals with leprosy. these results highlight the potential of this method as an effective treatment for body image perception in leprosy patients.