تاثیر بازی درمانی بر مهارت‌های ارتباطی کودکان مبتلا به اوتیسم

مقدمه: اختلال طیف اوتیسم با نقص در تعاملات اجتماعی و ارتباطی شناخته می‌شود. بازی به‌عنوان ابزاری طبیعی برای رشد کودکان، نقشی کلیدی در بهبود مهارت‌های ارتباطی این گروه ایفا می‌کند. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر بازی‌درمانی بر مهارت‌های ارتباطی کودکان مبتلا به اوتیسم و تحلیل نقش حمایتی والدین در این فرآیند انجام شد. این پژوهش با رویکرد کیفی و تحلیل محتوای نظام‌مند منابع علمی موجود انجام شد. داده‌ها از طریق مرور جامع مطالعات مرتبط در بازه زمانی 2010 تا 2024 گردآوری شدند. جستجوی اولیه در پایگاه‌های داخلی (نورمگز، ایرانداک، جهاد دانشگاهی) و بین‌المللی (گوگل اسکالر، پابمد، اسکاپوس) با کلیدواژه‌های ترکیبی نظیر «بازی‌درمانی»، «اوتیسم» و «مهارت ارتباطی» انجام شد. از میان 142 مقاله شناسایی‌شده، با اعمال فرآیند غربالگری سه ‌مرحله ای (شامل حذف مطالعات نامرتبط، ارزیابی کیفیت و انطباق با اهداف پژوهش)، نهایتاً 29 مطالعه واجد شرایط انتخاب شدند. تحلیل داده‌ها با کدگذاری سه‌مرحله‌ای (باز، محوری، انتخابی) و شناسایی مضامین در نرم‌افزار maxqda نسخه 2024 انجام پذیرفت. نتیجه‌گیری: تحلیل داده‌ها منجر به استخراج 6 مضمون اصلی شد: 1) شناخت ساختار ارتباطی کودکان اوتیستیک (مشکلات حسی-حرکتی، ناتوانی در به‌اشتراک‌گذاری هیجانات)، 2) نقش بازی‌درمانی درتوسعه مهارت‌های شناختی، شخصیتی و خودشناسی، 3) همگرایی ارتباطی از طریق بازی‌های گروهی و نوع دوستانۀ هدفمند، 4) اهمیت مشارکت والدین در حمایت عاطفی و آموزشی، 5) توانمندسازی شناختی و کاهش رفتارهای کلیشه‌ای، و 6) کنترل اختلالات رفتاری. نتایج نشان داد بازی‌درمانی موجب بهبود تماس چشمی، کاهش اضطراب، تقویت مهارت‌های زبانی و افزایش مشارکت اجتماعی می‌شود. کاهش مداخلات بازی‌محور اضطراب را 29% کاهش می‌دهد.

effect of play therapy on the communication skills of children with autism

introduction: autism spectrum disorder is characterized by impairments in social and communication interactions. play serves as a natural means for children's development, significantly enhancing communication abilities in this group. this study aimed to investigate the effect of play therapy on the communication skills of children with autism and analyze the supportive role of parents in this process. this research utilized a qualitative approach and a systematic content analysis of available scientific sources. data were collected via a comprehensive review of relevant studies between 2010 and 2024. an initial search was conducted in domestic (normegs, irandoc, jahad daneshgahi) and international (google scholar, pubmed, scopus) databases with combined keywords such as play therapy, autism, and communication skills. out of the 142 identified articles, 29 eligible studies were finally selected through a three-stage screening process that involved eliminating irrelevant studies, assessing quality, , and ensuring alignment with the research objectives. data analysis utilized a three-stage coding process (open, axial, selective) along with theme identification in maxqda software version 2024. conclusion: data analysis led to the extraction of 6 main themes: 1) understanding the communication structure of autistic children (sensory-motor problems, difficulty in emotion sharing), 2) the role of play therapy in the development of cognitive, personality, and self-awareness skills, 3) communication convergence via intentional group and altruistic games, 4) the importance of parental participation in emotional and educational support, 5) cognitive empowerment and reduction of stereotyped behaviors, and 6) management of behavioral disorders. results indicated that play therapy improved eye contact, reduced anxiety, strengthened language skills, and increased social participation. play-based interventions reduced anxiety by 29%.