بررسی فراوانی مهار فیزیکی و عوامل مرتبط با آن در بخش‌های بستری بیمارستان روان‌پزشکی

زمینه مهار فیزیکی از 65 سال قبل تاکنون به‌منظور محافظت از بیمار در برابر آسیب به خود، برای ایمنی کارکنان و سایر بیماران و جلوگیری از آسیب به تجهیزات استفاده می‌شود.هدف هدف از مطالعه تعیین فراوانی مهار فیزیکی و عوامل مرتبط با آن در بخش‌های بستری بیمارستان روان‌پزشکی بود.روش‌ها مطالعه حاضر توصیفی‌مقطعی بوده و بر روی 214 بیمار بستری تحت مهار فیزیکی در بیمارستان روان‌پزشکی شفا در سال 1401 انجام شد. داده‌ها از پرونده و فرم‌های مهار استخراج شدند. تحلیل داده‌ها با نرم‌افزار stata نسخه 14 انجام شد.یافته‌ها نتایج نشان داد فراوانی مهار فیزیکی 295 مهار (10/13 درصد) بود. میانگین سنی بیماران 12‌/5±36/7 سال و 147 نفر (69 درصد) مرد و 91 نفر (51/1 درصد) زن، 115 نفر (60/3 درصد) بیکار و 102 نفر (53/4 درصد) مجرد بودند. 165 نفر از 214 بیمار یعنی 77/1 درصد سابقه بستری و 115 نفر (53/7 درصد) سابقه مصرف مواد داشتند. میانگین مدت‌زمان مهار 7/6±‌18/5 دقیقه بود. بیشترین مهار فیزیکی در بیماران با تشخیص سایکوز مواد (61 نفر، 15/5درصد) و در عصر (87 نفر، 40/9 درصد) انجام‌ شده بود و بیشترین علت مهار پرخاشگری (81 مورد، 32 درصد) بود.نتیجه‌گیری نتایج نشان داد فراوانی مهار در مردان مجرد، با سابقه بستری، مصرف مواد، تشخیص سایکوز مواد و تحصیلات زیر دیپلم و بیکار بیشتر بود. بیشترین پرسنل درگیر در فرایند مهار پرستاران و بیشترین علت مهار در بیماران، پرخاشگری بود و شیوع مهار در شیفت عصر بیشتر بود. شناسایی عوامل موثر در مهار در تدوین استراتژی‌های پیشگیرانه، مداخلات دقیق‌تر، تدوین برنامه آموزش به بیمار و تیم درمانی در بیمارستان روان‌پزشکی کمک‌کننده است.

investigating the frequency of physical restraint and related factors in psychiatric hospital wards

background physical restraint has been utilized for the past 65 years to protect patients from self-harm, ensure the safety of staff and other patients, and prevent damage to equipment. accordingly, the present study determines the frequency of physical restraint and its related factors in the inpatient wards of shafa psychiatric hospital.methods the current descriptive cross-sectional study was conducted on 214 (7.34%) inpatients under physical restraint at shafa psychiatric hospital in 2022. the present study’s data were extracted from documents and forms of physical restraint completed after patient restraint. data analysis was done using stata softwareو version 14. results physical restraints were used 295 times, accounting for 10.13% of cases. the mean±sd age of the patients was 36.7±12.5 years. among the patients, 147(69%) were male, 91(51.1%) had a history of unemployment and 102(53.4%) were single. additionally, 165 out of 214 patients, or 77.1%, had a previous history of hospitalization and 115 patients (7.53%) had a history of drug use. the average duration of restraint was 18.5 min, with a standard deviation of 7.6 min. the highest frequency of physical restraints occurred in patients diagnosed with substance-related psychosis, totaling 61 cases (15.5%), particularly in the evening, with 87 instances (40.9%). the most common reason for restraint was aggression, occurring in 81 cases (32%).conclusion restraint was more frequent among unmarried men who had a history of hospitalization, drug use, a diagnosis of drug psychosis, an education level below a diploma, and unemployment. the majority of personnel involved in restraining patients were nurses, and the most common reason for restraint was patient aggression, with a higher prevalence of restraint occurring during the evening shift. identifying effective factors in containment helps formulate preventive strategies, more precise interventions, patient education programs and treatment teams in psychiatric hospitals.