مرگ و میر بیمارستانی و طول مدت بستری در سالمندان مبتلا به نارسایی سیستولیک قلبی بیمارستان البرز کرج (87 – 1382)

زمینه: نارسایی قلبی بیماری شایع، ناتوان کننده، کشنده و تهدیدکننده زندگی است. علی رغم پیشرفت های انجام شده در درمان نارسایی قلبی طی دهه گذشته، پیش آگهی این بیماری همچنان ضعیف باقی مانده است. هدف: مطالعه به منظور تعیین فراوانی مرگ و میر بیمارستانی و طول مدت بستری در سالمندان مبتلا به نارسایی سیستولیک قلبی در بیمارستان تامین اجتماعی البرز کرج در سال 1388 انجام شد.مواد و روش ها: طی یک مطالعه مقطعی 154 پرونده پزشکی متعلق به بیماران با سن بیش تر از 65 سال و کسر جهشی مساوی و کم تر از 40 درصد بین سال های 1382 تا 1387 بررسی شدند. اطلاعات جمعیتی، آزمایشگاهی و اکوکاردیوگرافی از پرونده های پزشکی استخراج و داده ها با آزمون های آماری تی مستقل، مجذورکای و ضریب همبستگی پیرسون تحلیل شدند.یافته ها: مرگ و میر بیمارستانی سالمندان مبتلا به نارسایی قلبی سیستولیک %1/7 و میانگین طول مدت بستری 94/10±59/11روز بود. تفاوت آماری معنی داری در میانگین سطح نیتروژن اوره خون و کراتینین سرم بیماران زنده و فوت شده دیده شد (001/0 > p). استفاده از مهارکننده آنزیم مبدل آنژیوتانسین (039/0=p) و مسدودکننده گیرنده آنژیوتانسین (038/0=p) با مرگ و میر ارتباط آماری معنی داری داشت. طول مدت بستری با ابتلا به بیماری مزمن انسدادی ریه (035/0=p) ، آسم (001/0 > p) ، مصرف دیگوگسین (028/0=p) ، نیترات (015/0=p) وارفارین (001/0 > p) ارتباط داشت. ارتباط مثبت و معنی داری بین طول مدت بستری با سطح نیتروژن اوره خون (041/0=p) و کراتینین سرم (002/0=p) وجود داشت. نتیجه گیری: با توجه به یافته ها، اختلال عملکرد کلیه، برخی ناخوشی های همراه و داروها می توانند مرگ و میر و طول مدت بستری سالمندان مبتلا به نارسایی سیستولیک را افزایش دهند.