فراوانی عفونت محل عمل در بیماران تحت عمل جراحی بیمارستان گلپایگانی قم (88-1387)

زمینه: عفونت بیمارستانی عفونتی است که در آغاز بستری شدن بیمار بروز پیدا نکرده و در دوره کمون خود نباشد. این عارضه باعث افزایش مدت بستری، هزینه و مرگ و میر بیمار می شود. هدف: مطالعه به منظور تعیین فراوانی عفونت محل عمل، نوع عوامل ایجادکننده آن و بیماری های زمینه ای در بیماران جراحی انجام شد.مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی آینده نگر در سال های 88-1387 بر روی بیماران عمل شده توسط جراحان عمومی در بیمارستان گلپایگانی قم انجام شد. اطلاعات همه بیمارانی که دچار عفونت محل عمل شده بودند ثبت و داده ها با آزمون های تی و کای دو تحلیل شدند. یافته ها: طی این سال ها 3400 نفر عمل شده بودند که میانگین سنی آن ها 2±55 سال بود و %53 آنان زن بودند.شایع ترین عمل ها عبارت بودند از: کله سیستکتومی(%4/36)، آپاندکتومی (%29)، جراحی معده (%4/13)، عمل فتق (%3/9) و جراحی روده (%6). حدود %9/2 بیماران دچار عفونت محل عمل شدند که میانگین سنی آن ها 2±58 سال بود و %53 آنها زن بودند. اختلاف معنی داری بین آنان و کل بیماران از نظر میانگین سنی و توزیع بین دو جنس مشاهده نشد. فراوانی عفونت محل عمل در جراحی معده، روده و کله سیستکتومی بیش-تر از آپاندکتومی و عمل فتق و این اختلاف از نظر آماری معنی دار بود (01/0p < ). بیماری های زمینه ای شایع در کل بیماران و بیماران مبتلا به عفونت شامل دیابت و بیماری انسدادی مزمن ریه بود. شایع ترین عوامل عفونت محل عمل استافیلوکوک طلایی (%32) و سودوموناس (%5/20) بودند. نتیجه گیری: میزان عفونت محل عمل در این مطالعه در حد قابل قبول بود ؛ بدین معنا که به طور غیرعادی کم یا زیاد نبود. ارگانیسم غالب با برخی از مطالعه ها متفاوت بود که در هر بیمارستانی ممکن است عوامل میکروبی خاصی شایع باشند.