effect of assertiveness training on adaptive and aggressive assertiveness in nurses

Background: assertiveness is one of the most important skills needed by nurses to reduce interpersonal conflict and build an effective teamwork in complex hospital environments. objective: the aim of this study was to determine the effect of an assertiveness training program on nurses' aggressive and adaptive assertiveness. methods: in this interventional study, participants were 64 nurses working in hospitals of abhar city in iran, randomly divided into two groups of intervention (n=32) and control (n=32). assertive training program was presented as a two-day training workshop (10 hours) to the intervention group, while the control group received no training. thompson and burnham rsquo;s adaptive and aggressive assertiveness scale were completed by the participants in both groups at baseline, immediately, one and three months after the intervention. after collecting the data, friedman, mann -whitney, chisquared, and fisher tests were used for their analysis.findings: the mean of adaptive assertiveness score was significantly different between the the two groups immediately (p=0.002) and 1 month after the intervention (p=0.025). the aggressive assertiveness scores were not significantly different immediately, 1 and 3 months after the intervention (p>0.05), but the results of friedman test showed a statistically significant decrease in the aggressive assertiveness scores compared to its baseline score (p=0.002).conclusion: the assertiveness training program increased adaptive assertiveness and decreased aggressive assertiveness in nurses. relevant authorities can design continuous and useful assertiveness training programs to promot this valuable skill in nurses.

بررسی تأثیر آموزش جرئت‌ورزی بر جسارت سازگارانه و پرخاشگرانه پرستاران

زمینه: جرئت‌ورزی و ابراز وجود فعالانه و سازش‌پذیر، یکی از مهم‌ترین مهارت‌های مورد نیاز پرستاران جهت کاهش تعارضات بین‌فردی و ساختن یک ارتباط تیمی مؤثر در محیط پیچیده بیمارستان‌هاست.هدف: هدف مطالعه حاضر تعیین تأثیر آموزش جرئت‌ورزی بر جسارت سازگارانه و پرخاشگرانه پرستاران است.مواد و روش‌ها: در این مطالعه مداخله‌ای، 64 نفر از پرستاران شاغل در بیمارستان‌های شهرستان ابهر به روش تصادفی طبقه‌ای در دو گروه 32‌نفری مداخله و شاهد وارد مطالعه شدند. بسته آموزشی جرئت‌ورزی به صورت کارگاه آموزشی دو‌روزه (10 ساعت) برای گروه مداخله برگزار شد. پرسش‌نامه اطلاعات جمعیت‌شناختی و جسارت سازگارانه و پرخاشگرانه تامپسون و برنبام قبل از مداخله، بلافاصله، یک و سه ماه پس از مداخله توسط شرکت‌کنندگان هر دو گروه تکمیل شد. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون‌های فریدمن، من‌ویتنی، کای‌دو و فیشر استفاده شد.یافته‌ها: میانگین نمرات جرئت‌ورزی سازگارانه بلافاصله پس از مداخله (0/002=P) و یک ماه پس از مداخله (0/025=P) در دو گروه مداخله و شاهد تفاوت معناداری داشت. نمرات جرئ تورزی پرخاشگرانه بلافاصله پس از مداخله، یک و سه ماه پس از مداخله در دو گروه از نظر آماری تفاوت معناداری نداشت(P>0/05)، اما نتایج آزمون فریدمن حاکی از کاهش معنادار آماری در نمرات جرات ورزی پرخاشگرانه گروه مداخله قبل، بلافاصله، یک و سه ماه پس از مداخله بود(P=0/002).نتیجه‌گیری: دوره آموزشی جرئت‌ورزی، نمرات جسارت سازگارانه را افزایش و جسارت پرخاشگرانه را کاهش داده است. مدیران پرستاری و مسئولین ذی‌ربط می‌توانند با هدف ارتقای این مهارت ارزشمند، درصدد برنامه‌ریزی دوره‌های آموزشی مستمر و مفید باشند.