بررسی تاثیر ورزش اندام فوقانی بر میزان بستری مجدد مبتلایان به سکته قلبی: یک مطالعه کارآزمایی بالینی

زمینه امروزه سکته قلبی یکی از شایع‌ترین علل مرگ‌ومیر در جهان است که زیان‌های اقتصادی و اجتماعی فراوانی به همراه دارد. ورزش اندام فوقانی یکی از روش‌های پیشگیری ثانویه از این سکته است.هدف مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر ورزش اندام فوقانی بر میزان بستری مجدد مبتلایان به سکته قلبی انجام شد.مواد و روش‌ها در این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی‌شده، 54 بیمار مبتلا به سکته قلبی به صورت تصادفی به دو گروه 27‌نفری (مداخله و شاهد) تقسیم شدند. گروه مداخله، به مدت شش هفته (دو بار در هفته به مدت 40 دقیقه در هر جلسه) ورزش اندام‌های فوقانی داشتند. برای هر دو گروه قبل از انجام برنامه ورزشی اطلاعات جمعیت‌شناختی تکمیل و در پایان مداخله چک‌لیست مراجعه به پزشک و بستری مجدد تکمیل شد. داده‌ها با استفاده از نسخه 21 نرم‌افزار spss و آزمون کای‌دو تجزیه و تحلیل شدند.یافته‌ها تعداد بستری مجدد در گروه شاهد بیشتر از مداخله بود، ولی تفاوت دو گروه از نظر تعداد دفعات بستری مجدد معنی‌دار نبود (0/250=p). از نظر علت‌های بستری مجدد (0/434=p) و طول مدت بستری مجدد (0/095=p) تفاوت معنی‌داری بین دو گروه وجود نداشت. همچنین تفاوت دو گروه از نظر تعداد دفعات مراجعه به پزشک (0/231=p) و علت مراجعه به پزشک معنی‌دار نبود (0/111=p).نتیجه‌گیری شرکت در تمرینات ورزشی اندام‌های فوقانی تغییرات معنی‌داری در میزان بستری مجدد و مراجعه به پزشک بیماران سکته قلبی ایجاد نکرد؛ این مسئله نیاز به بررسی بیشتر دارد.

The Effect of Upper Limb Exercise on the Readmission Rate of Myocardial Infarction Patients

Background Myocardial infarction (MI) is among the most frequent causes of mortality and morbidity, with socioeconomic harms. Upper limb exercise, as part of cardiac rehabilitation program, is one of the secondary prevention methods of further MI and disease improvement. Objective The present study investigated the effect of upper limb sport on the rate of readmission in patients with myocardial infarction.Methods In this randomized clinical trial study, 54 patients with MI were randomly divided into two groups of 27 patients (intervention and control). The intervention group performed upper extremity exercise for 6 weeks, twice a week and for 40 minutes per session. The demographic information of both groups was obtained before the exercise program, and at the end of the intervention. Furthermore, a checklist for referral to physicians and readmissions was completed. The collected data were analyzed using Independent Sample ttest and Chisquared test.Findings The number of readmission in the control group was higher than the test group; however, the group difference was not significant in terms of readmission (P=0.250 Moreover, in terms of the reasons of readmission (P=0.434), and the duration of readmission (P=0.095), there was no significant difference between the two groups. The difference between the two groups in terms of the number of referral to physician (P=0.231), and the reason for referral to physician, was not significant (P=0.111).Conclusion The involvement of upper extremity exercises did not significantly change the rate of readmission and referral to physician of patients with myocardial infarction. Thus, further investigations are required in this regard.