|
|
بررسی تطبیقی دعوای غیرمستقیم در حقوق ایران، فرانسه و مصر با محوریت حقوق ایران
|
|
|
|
|
نویسنده
|
جیهونی بهزاد ,علوی محمد تقی
|
منبع
|
پژوهشنامه حقوق اسلامي - 1401 - دوره : 23 - شماره : 1 - صفحه:73 -104
|
چکیده
|
دعوای غیرمستقیم به عنوان استثنائی بر اصل نسبی بودن اثر قراردادها به طلبکاران بدون وثیقه و طلبکاران دارای وثیقهای که ارزش وثیقۀ آنان به اندازۀ طلب شان نیست، تحت شرایطی اجازۀ دخالت در امور حقوقی بدهکار اصلی را میدهد. این اقدام به دلیل وارد شدن حاصل دعوا در دارایی بدهکار اصلی، به نفع سایر طلبکاران که در این دعوا شرکت نداشتهاند نیز میباشد. با مطالعۀ تطبیقی این نهاد در حقوق ایران، فرانسه و مصر متوجه متروک بودن و در نهایت نسخ این نهاد (مادۀ 36 قانون اعسار) در حقوق ایران میشویم که این امر با توجه به مصالح طلبکاران و آثار این نهاد در عرصه عمل قابل انتقاد به نظر میرسد. اما در حقوق فرانسه و مصر این نهاد مورد تجزیه و تحلیل حقوقدانان قرار گرفته و رویۀ قضایی فرانسه نیز در این خصوص بسیار فعال بوده است. هدف از مطالعۀ حقوق دو کشور مذکور با حقوق ایران، شناسایی شرایط اقامۀ این دعوا، ماهیت، قلمرو و آثار آن در عرصۀ عمل میباشد تا از این طریق خلاء ها و نقاط قوت این نهاد هر چند منسوخ در حقوق ایران روشن شود. پژوهش حاضر میتواند راهگشای قانونگذار در جهت احیاء مجدد این نهاد و پیش بینی قوانین مرتبط با آن در حقوق ایران باشد. همچنین در این پژوهش تفاوت دعوای غیرمستقیم با نهادهای مشابه نیز بیان شده تا از خلط موضوع جلوگیری کرده و از شناسایی نهادهایی مانند دعوای معاملۀ به قصد فرار از دین، دعوای مشتق و مادۀ 418 قانون تجارت به عنوان مصادیقی از دعوای غیرمستقیم جلوگیری شود.
|
کلیدواژه
|
دعوای غیرمستقیم، اصل نسبی بودن اثر قراردادها، مادۀ 36 قانون اعسار، دعوای مشتق، دعوای معاملۀ به قصد فرار از دین
|
آدرس
|
دانشگاه تبریز, دانشکده حقوق و علوم اجتماعی, گروه حقوق خصوصی, ایران, دانشگاه تبریز, دانشکده حقوق و علوم اجتماعی, گروه حقوق خصوصی, ایران
|
پست الکترونیکی
|
alavi@tabrizu.ac.ir
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Comparative study of Oblique action in Iranian, French, and Egyptian law, focusing on Iranian law
|
|
|
Authors
|
Jeihouni Behzad ,Alavi Seyyed Mohammad Taghi
|
Abstract
|
Oblique action is an exception to the principle of the relative effect of the contract, which permits unsecured creditors or collateralized creditors whose collateral is not worth as much as their claim, under certain conditions, to interfere with the legal affairs of the principal debtor. This action is due to the entry of the result of the lawsuit in the assets of the principal debtor. It also benefits other creditors who have not participated in the action. The comparative study of this institution in the law of Iran, France, and Egypt highlights its abandonment and eventually abrogation of it (article 36 of the Insolvency Code) in Iranian law, which seems critical considering the interests of creditors and the effects of this institution in practice. But French and Egyptian law have been analyzed by jurists, and the French judgmental procedure has been very active in this regard. The purpose of studying the law of these two countries with Iranian law is to identify the conditions, nature, scope, and effects in practice. Additionally, it aims to highlight the weaknesses and strengths of this obsolete institution in Iranian law. This research presents a pathway for the Iranian legislature to revive this institution and predict the related laws in Iranian law. Also, in this research, the difference between oblique action and similar institutions is explained in order to avoid confusion and to avoid the identification of Pauline action and derivative action institutions and in article 418 of the commercial code as examples of oblique action.
|
Keywords
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|