>
Fa   |   Ar   |   En
   کانی‌شناسی و کانی‌شیمی بیگانه سنگ‌های دیوریت-گابرویی سنگ‌های آتشفشانی منطقه‌ی منور (تبریز)، شمال غرب ایران  
   
نویسنده اخشانی افسون ,موید محسن ,عامل نصیر ,کمالی امین اله ,فداییان محمد
منبع بلورشناسي و كاني شناسي ايران - 1402 - دوره : 31 - شماره : 4 - صفحه:663 -682
چکیده    منطقه مورد بررسی در شمال غرب ایران و در پهنه البرز غربی _ آذربایجان قرار دارد. سنگ های میزبان بیگانه سنگ های مورد بررسی از نوع آندزیت بازالتی و آندزیت هستند. بیگانه سنگ های موجود در سنگ های آتشفشانی شامل انواع گابرویی و دیوریتی هستند. کانی های اصلی تشکیل دهنده بیگانه سنگ ها شامل پلاژیوکلاز، آمفیبول و کلینوپیروکسن و کانی های فرعی بیوتیت، ارتوپیروکسن  و کانی های تیره هستند. بافت غالب بیگانه سنگ ها دانه ای و ریزسنگی پورفیری است. براساس شیمی کانی، ترکیب پلاژیوکلاز، آمفیبول، پیروکسن و بیوتیت به ترتیب عبارتند از الیگوکلاز تا آندزین، چرماکیت تا هورنبلند، اوژیت و استونیت. آمفیبول های بیگانه سنگ ها بر پایه مقدار aliv (کمتر از 1/5 درصد)، در قلمرو کرانه ی فعال قاره ای وابسته به فرورانش قرار دارند. دما-فشارسنجی بیگانه سنگ ها  با استفاده از مقدار کاتیونی آلومینیوم کل، نشان دهنده فشار5.8 ± 0.6 کیلوبار و دمای حدود 802 درجه ی سانتیگراد در محیط تبلور است. کلینوپیروکسن های مورد بررسی با ترکیب نیمه قلیایی همخوانی خوبی با محیط زمین ساختی کمان ماگمایی دارند. همچنین کلینوپیروکسن ها در فشارهای کم تا متوسط تشکیل شده اند که بیانگر تبلور آنها طی صعود ماگما و در اعماق متفاوت است. مقدار آهن سه ظرفیتی در کلینوپیروکسن ها نشان دهنده گریزندگی بالای اکسیژن ماگماست. کلینوپیروکسن های بیگانه سنگ های دیوریت-گابرویی در فشار 12 کیلوبار و دمای حدود 1050 درجه سانتیگراد تشکیل شده اند.     
کلیدواژه بیگانه سنگ، دیوریت-گابرو، کانی شیمی، منور
آدرس دانشگاه تبریز, دانشکده علوم طبیعی, گروه علوم زمین, ایران, دانشگاه تبریز, دانشکده علوم طبیعی, گروه علوم زمین, ایران, دانشگاه تبریز, دانشکده علوم طبیعی, گروه علوم زمین, ایران, پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری, پژوهشکده حفاظت و مرمت آثار تاریخی-فرهنگی, گروه باستان سنجی و علوم طبیعی, ایران, دانشگاه پیام نور مرکزتهران, ایران
پست الکترونیکی m_fadaeyan@pnu.ac.ir
 
   mineral chemistry of gabbro- dioritic xenoliths in monavvar volcanic rocks (northwest of tabriz- nw iran)  
   
Authors akhshani afsoun ,moayyed mohsen ,amel nasir ,kamali amin allah ,fadaeian mohammad
Abstract    the studied area is located in the northwest of iran and in the western alborz- azerbaijan zone. the host rocks of the studied xenoliths are basaltic andesite and andesite. xenoliths in volcanic rocks include gabbroic and diorite xenoliths. the main minerals of xenoliths include plagioclase, amphibole and clinopyroxene and minor minerals are biotite, orthopyroxene and opaque minerals. the main texture of xenoliths is granular and microlithic porphyric. based on mineral chemistry, the composition of plagioclase, amphibole, pyroxene and biotite is oligoclase to andesine, chermakite to hornblende, augite and stonite respectively. based on aliv value (less than 1.5), amphiboles of xenoliths are placed in the active subduction-related continental margin. the thermo-barometric measurement of xenoliths using the amount of total aluminum cations indicates a pressure of 5.8 ± 0.6 kbar and a temperature of about 802°c in the crystallization environment. the studied clinopyroxenes with sub-alkaline composition show good compatibility with magmatic arc tectonic environment. also, clinopyroxenes are formed in low to medium pressures, which indicates their crystallization during magma ascent at different depths. the amount of ferric iron in clinopyroxenes indicates the high fugacity of oxygen magma. the clinopyroxenes of diorite-gabbroic xenoliths were formed at a pressure of 12 kilobars and a temperature of about 1050°c.
Keywords xenolith ,diorite-gabbro ,mineral chemistry ,manavvar.
 
 

Copyright 2023
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved